House of Leaves – Mark Z. Danielewski

0
Wanneer een jonge familie haar intrek neemt in een huis op Ash Tree Lane blijkt er iets vreselijk mis te zijn: hun huis is aan de binnenkant veel groter dan aan de buitenkant. Een blinde man, een jonge bediende en een krankzinnige vrouw vertellen het verhaal van een gezin dat wordt geconfronteerd met een constant veranderende, labyrintische gangen en deuren in hun woonhuis. Uiteindelijk komen zij oog in oog te staan met de verschrikkelijke duisternis die in ieder mens verborgen zit.

Bij het doorbladeren van House of Leaves (Het Kaartenhuis) van Mark Z. Danielewski merk je direct dat dit een unieke ervaring wordt. Niet alleen de synopsis maar vooral het visuele aspect roept op om deze roman te lezen. Want de tekst wordt soms in spiegelschrift, schuin of onderste boven afgedrukt. In een bepaald hoofdstuk vormen de pagina’s een doolhof van woorden en kolommen waar je zelf je weg in moet zien te vinden. En op andere pagina’s staan er maar enkele zinnen, één woord of zelfs één letter gedrukt. Vanaf de eerste blik wordt het al duidelijk: Dit is niet zomaar het zoveelste spannende verhaal. Dit beloofd een wervelende zoektocht naar de essentie van het huis te worden!

IMG_20140211_201658

De eerste gewaarwording met het verhaal doet denken aan The Blaire Witch Project want house of Leaves is geschreven in de vorm van een documentaire. Hierbij wordt het gevoel van authenticiteit versterkt door de talrijke aanwezigheid van bronvermeldingen, verwijzingen en bijlagen. Soms zijn deze verwijzingen meerdere pagina’s lang waardoor je de flow van het ‘oorspronkelijk’ verhaal kwijt raakt en lijken ze niet altijd bij te dragen aan het verhaal. In het begin vergden deze dan ook enig doorzettingsvermogen maar eens je gewoon bent aan deze stijl van vertellen, word je zoals een van de hoofdpersonage langzamerhand lichtjes verslaafd aan het verhaal.

IMG_20140211_201758

De briefwisseling tussen hem en zijn moeder, die je kan terugvinden in de bijlage,  zijn meer dan de moeite waard. Hierin leren we niet alleen dit personage beter kennen en volgen we ook de gedachtegang van iemand die balanceert op de rand van waanzin. Een van deze brieven is trouwens volledig geschreven in code, waardoor je snel pen en papier bij elkaar scharrelt om het geheim van zijn moeder te ontcijferen. Er kwam toen bij mij een déjà-vu gevoel bovendrijven, het deed mij terugdenken aan de zomervakanties waarin mijn vriendinnen en ik elkaar gecodeerde brieven schreven.

IMG_20140211_201832

Maar het leukste deel om te lezen was toch wanneer de eigenaar van het huis alleen het labyrint ( zie synopsis ) trotseert. Dit spannende deel wordt alleen maar intenser door de ‘trucjes’ die Danielewski toepast. Wanneer het plafond van de gang waar Navy zich in bevind, eerst verlaagd en vervolgens verhoogd, gaan de woorden ook omlaag en omhoog. Wanneer hij een trap beklimt, moeten we de pagina van onder naar boven lezen. Wanneer hij terechtkomt in een tunnel die versmalt, worden er maar enkele woorden vermeld in een vierkantje in het midden op de pagina, dit vierkant wordt ook kleiner en kleiner waardoor je zelf een benauwd gevoel krijgt.

Nooit eerder had ik zo’n volledige unieke leeservaring. Door het afstappen van de ‘klassieke structuur’ per pagina komt het verhaal, letterlijk, voor je ogen tot leven. Van zodra je het house of Leaves binnengaat is er geen ontsnapping mogelijk!

Share.

About Author

Gwen

Liefhebber van het geschreven woord, b-films en cijfers. Aanbidder van Stephen King en Tim Burton. Beginnende muzikant maar een eeuwige student met een zwak voor bebaarde mannenlichamen.

Reacties