Juliet Marillier is een gevestigde waarde in de fantasy-literatuur sinds haar debuut Dochter van het woud. Met de verhalen van Meidoorn en Grim neemt Marillier de lezer opnieuw mee naar haar magische versie van Ierland. Maar kunnen de hoofdpersonages en het mysterie van Dromerspoel voldoen aan de hoge verwachtingen?

Meidoorn, een verbitterde genezeres die in de gevangenis in een uitzichtloze situatie is beland, krijgt van een elf een voorstel: hij kan haar uit de cel halen en zij kan een nieuw leven opbouwen. Maar dan moet ze zweren dat ze iedereen helpt die daarom vraagt en ze mag geen wraak nemen op de man die haar leven verwoest heeft.

Samen met de mysterieuze Grim vestigt Meidoorn zich in een klein huisje aan de rand van het bos. De lokale prins hoort al snel van haar talenten en schakelt het duo in om uit te vissen wat er aan de hand is met zijn verloofde.

Dromerspoel is het eerste boek in een serie rond Meidoorn en Grim. Het uitgangspunt is bijzonder: twee personages die allebei niet meer piepjong zijn (al wordt er nergens expliciet gezegd hoe oud ze zijn) en niet bepaald het toonbeeld zijn van protagonisten in typische fantasie: zij is verbitterd en zint op wraak, hij is een op het eerste zicht wat simpele dommekracht die zijn woede niet altijd onder controle heeft.

dromerspoel

Grim is een intrigerend personage en zijn achtergrond blijft vaag, waardoor je geboeid blijft. Maar Meidoorns eeuwige slechte humeur schrikt niet alleen de plaatselijke bevolking af, ook als lezer is het moeilijk om een band op te bouwen met haar. Het derde hoofdpersonage, prins Oran, is dan weer een ietwat naïeve dromer.

Het helpt ook niet dat je als lezer het mysterie waar het boek om draait, al voor halfweg grotendeels hebt ontrafeld. Toegegeven, de schrijfster heeft nog een twist achter de hand. Die wending doet je dan weer de wenkbrauwen fronsen, want de straf in kwestie is wel heel zwaar gezien de omstandigheden.

Juliet Marilier heeft in Dromerspoel bovendien een vreemde en achterhaalde visie op vrouwelijke seksualiteit. In een nevenverhaal komt er heel wat victim blaming aan te pas, wat je nog zou kunnen verklaren als de mening van dat ene personage en niet de visie van de schrijfster. Maar dat het “onbetamelijke” gedrag van prins Orans verloofde de sleutel blijkt om het mysterie op te lossen, is wel erg bedenkelijk. De boodschap in dit boek lijkt wel te zijn dat adellijke vrouwen puur en onfeilbaar zijn en zich nooit aan *dat* soort dingen zouden bezondigen voor ze getrouwd zijn.

Die vreemde redenering is een smet op het blazoen van Marillier, die door velen in hun hart werd gesloten dankzij het voortreffelijke Dochter van het woud. Dromerspoel speelt zich in dezelfde fantasy-versie van Ierland af, er zit zelfs een verwijzing in naar het verhaal van de broers die in zwanen werden veranderd. Maar hier kun je niet genieten van een prachtige slow-burning romance. In de plaats daarvan krijg je één boeiend hoofdpersonage en twee matige exemplaren, in een verhaal met een bedenkelijke moraal. Jammer, want Marillier kan beter.

5 Kon beter

In Dromerspoel introduceert Juliet Marillier met Meidoorn en Grim twee atypische hoofdpersonages, maar het is moeilijk om een band met hen op te bouwen. Het voorspelbare mysterie en het feit dat de sleutel ligt in het "onbetamelijke" gedrag van een adellijke vrouw, maken dat dit vooral een gemiste kans is.

  • Verhaal 5
  • Personages 4.5
  • Taal 7
Share.

About Author

An Dierickx

A girl, on the internet! Houdt van fantasy en koekjes. Houdt niet van korte tekstjes over zichzelf schrijven.

Reacties