De Disney-films staan bekend om hun ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’-einde. Dat was ook het geval bij Peter Pan. Alleen is het originele verhaal iets donkerder dan wat wij gezien hebben in onze kindertijd. Brom speelde daarop in en maakte zijn eigen versie van Peter Pan. Het resultaat daarvan is De Kinderdief.

Mysterieuze Peter

Peter is een charmante, mysterieuze en geen alledaagse kerel. Hij overtuigt toekomstloze kinderen om met hem mee te komen naar een eiland vol plezier en waar je nooit hoeft op te groeien. En Nick is één van die kinderen die zich liet overtuigen. Na een helse tocht door de dodelijke mist komen Peter en Nick aan op het eiland Avalon. Een plek die allesbehalve plezierig en zelfs stervende is. Daar leert Nick de Duivels kennen, stuk voor stuk dappere kinderen die hun leven zouden geven voor Peter. En dat doen ze ook.

Diezelfde Peter heeft een leger op de been gezet om de Vleeseters uit te roeien. Zij zijn de reden waarom Avalon niet lang meer zal bestaan en onder leiding van de Kapitein is het einde echt wel in zicht. Met behulp van vuur en olie verandert elk stukje natuur in as en scherpe zwaarden zorgen voor de dood van elk wezen.

Na een intense training, en vooral vele mentale confrontaties, zijn de Duivels klaar om ten strijde te trekken tegen de vervloekte Vleeseters. Met alle gevolgen vandien..

Dodelijk kinderboek

De Kinderdief is best gemakkelijk om te lezen. Zo gemakkelijk dat je denkt dat je een kinderboek aan het lezen bent. Maar je wordt er wel weer aan herinnerd dat het niet zo is zodra Brom begint over onthoofden en opgehangen kinderen. Dat doet hij heel gedetailleerd en soms op het randje van het vervelende. Brom beschrijft alles zo tot in de puntjes dat het vaak afwijkt van het verhaal. Bijvoorbeeld: in een gevecht wordt elke handeling, kleur en bloeddruppel tot in de details beschreven en dat hoeft voor mij niet. Dan begin ik verticaal te lezen en merk ik een pagina verder dat er iemand is overleden.

Brom vertelt zijn verhaal vanuit twee perspectieven: Nick en Peter. Bij Nick is het interessant om te lezen hoe hij vecht tegen de duistere vloek in hem en bij Peter leer je zijn motieven kennen. Desondanks je Peters gedachten volgt, blijft hij nog altijd zeer mysterieus en onvoorspelbaar. En die gedachten dwalen regelmatig af naar zijn verleden en hoe hij is geworden zoals hij nu is.

Tegen het einde van het boek kregen we ook het perspectief te lezen van de Kapitein en Ulfger. Zo leer je de echte Kapitein kennen en gaat het enge er wat van weg. Ulfger vond ik geen meerwaarde aan het verhaal. Het had eigenlijk zonder hem ook even straf geweest. Ik denk dat Brom er nog een pestkop bij wou.

Brom is ook een illustrator en aan het begin van elk hoofdstuk is er een tekening over het komende hoofdstuk. Zeer mooi, maar soms een beetje een spoiler als je begint na te denken over de betekenis ervan. In het midden van het boek vind je van enkele personages een illustratie en die vind ik oprecht goed getekend. En het mooie eraan is dat het mijn eigen invulling van de personages niet beïnvloedde want ik behield mijn eigen fantasie. Kortom, het was een leuke afwisseling!

Dodelijke aanrader

Het boek is echt wel een aanrader als je graag de donkere kant van Peter Pan wilt leren kennen. De Kinderdief is een fantasierijk verhaal vol met wezentjes en figuren die je in jouw gedachten elke mogelijke vorm kunnen aannemen. Soms is het wat bloederig en houden ze geen rekening met de emoties. Dus bij deze ben je gewaarschuwd.


De Kinderdief bij bol.com

7 Nostalgisch

De Kinderdief is een originele, fantasievolle en duistere variant op Peter Pan. Hoewel je soms op het randje zit van het kinderlijke, wordt je niet veel later teruggetrokken van die rand door ingewanden en hoofden op een stok. Luguber, maar wel de moeite waard.

  • Verhaal 8
  • Taal 6
  • Personages 9
Share.

About Author

Reacties