Armada is de tweede roman van de Amerikaanse schrijver Ernest Cline en de opvolger van de internationale bestseller Ready Player One, die volgend jaar wordt omgetoverd tot een film door niemand minder dan Steven Spielberg. Clines eerste boek heb ik zelf nog niet gelezen, maar als je de fijne mensen op Goodreads mag geloven, is die nog beter dan Armada. Of dat zo is, kan ik je helaas (nog) niet vertellen, maar ik kan zeggen dat ik alleszins genoten heb van Clines tweede werk.

Het hoofdpersonage van dienst is Zack Lightman, een middelbare scholier die zijn dagen verslijt op de schoolbanken, maar eigenlijk niets liever doet dan gamen. Het liefste zou hij daar zijn werk van maken, maar Zacks moeder wil onder geen beding dat haar enige zoon z’n hele leven in de gamewinkel-slash-arcade blijft werken waar hij nu na de schooluren bijklust. Voorlopig houdt hij het dus bij wegdromen tijdens de lessen, tot hij op een dag wel iets heel merkwaardigs ziet: boven Zacks school vliegt een Glaive Fighter, een gevechtsvliegtuig recht uit het videospel waar hij al jaren verslaafd aan is: Armada.

In die game speel je een dronepiloot van de EDA (Earth Defence Alliance) die zijn steentje moet bijdragen om de wereld te redden van een buitenaardse invasie. Zack is er zo goed in geworden dat hij in de top tien van ’s werelds beste spelers staat. Ray, zijn baas bij Starbase Ace, en zijn beste vrienden, Cruz en Diehl, zijn dan weer verknocht aan Terra Firma. Niemand anders lijkt echter de Glaive Fighter gezien te hebben, en dus twijfelt Zack of hij nu al dan niet aan het hallucineren was. Het voorval doet hem terugdenken aan iets dat hij ooit in een notitieboekje van zijn overleden vader had gelezen. In dat boekje doet hij een samenzweringstheorie uit de doeken om u tegen te zeggen: alle scifiboeken en -films die vanaf de jaren zeventig gemaakt zijn, zouden dienen als propaganda om de mensheid voor te bereiden op een echte nakende invasie van Marsmannetjes.

Of eerder Europamannetjes, zoals later blijkt. Want ja, die crockpot theorie van Zacks vader blijkt waar te zijn wanneer de EDA een paar dagen later opduikt om Zack te rekruteren. The game is on. Wezens vanop Europa, een maan van Jupiter, hebben de aardbewoners uitgedaagd door een hakenkruis op hun planeet neer te poten. Rude. Maar is alles wel wat het lijkt? En lukt het Zack om samen met de andere elitegamers Moeder Aarde te redden? Dat ga ik hier niet verklappen.

Wat ik wel ga verklappen, is dat de sterkste punten van het boek met voorsprong de personages en de pop culture-referenties zijn. Een boek over games zal op het eerste zicht zeker niet iedereen aanspreken, en ook ik was sceptisch. Als gaming noob – of tellen Pokémon, De Sims en Mario Kart? – vreesde ik dat alle termen en gameplay-referenties aan mij voorbij zouden gaan. Maar niets is minder waar: de meeste termen worden uitgelegd en genoeg herhaald zodat je ze niet vergeet. Zo leren we alweer eens iets nieuws! Ook als je niet thuis bent in de wereld van scifi-films zal je kennis uitgebreid worden. Star Wars, Close Encounters of the Third Kind, The X-Files: ze passeren allemaal de revue, vaak op een erg grappige en natuurlijke manier.

Zack is een personage met wie je makkelijk meeleeft en de nevenpersonages zijn goed uitgewerkt. Ook de onvermijdelijke love interest voor Zack is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Verfrissend. Bij de andere elitepiloten die uitblinken in Armada zitten verschillende etniciteiten en nationaliteiten, wat een leuke weerspiegeling oplevert van de hedendaagse maatschappij. Er is zelfs een Chinees personage dat geen Engels spreekt; dat kan je natuurlijk interpreteren als “Oh nee, cliché!” of als “Zie je? We hebben geen lingua franca nodig om samen te strijden! Eendracht maakt macht!”. Ik ging voor het laatste, omdat ik me in series en films te vaak erger aan het gebrek aan vreemde talen. Niet iedereen overal ter wereld kan perfect Engels – maar dat is misschien beroepsmisvorming van een taalstudente.

Over het verhaal kan ik niet al te veel zeggen zonder het te spoilen – er zijn namelijk een aantal plottwists, maar over het algemeen is het spannend en gaat het goed vooruit. Soms echter misschien ietsje té snel. Voor mij had het boek gerust wat langer mogen zijn, zodat de verhaallijnen wat meer aanloop kregen. Ook het einde was wat snel afgehandeld en een tikkeltje cliché, maar heeft wel een mooie boodschap. Het hele boek is eigenlijk een mooie metafoor, dus die tekortkomingen kan ik wel vergeven. De schrijfstijl is heel vlot en jeugdig, en ook de vertaling naar het Nederlands is erg geslaagd.

8 Entertainend

De beste gamers van de wereld moeten de Aarde redden van een buitenaardse invasie. Een vermakelijk boek dat je met gemak leest, vol boeiende personages en verwijzingen naar film en tv die de mindere kantjes van het verhaal meer dan goedmaken.

  • Verhaal 7,5
  • Personages 8,5
  • Taal 9
Share.

About Author

Elien Valcke

Gepassioneerd door taal (Nederlands-Engels-Spaans) en heeft er dan maar haar studies en carrière aan gewijd. Helft van een tweeling. Kijkt veel te veel films en tv-series. Oh, well.

Reacties