Andrzej Sapkowski’s The Witcher: De Vuurdoop (review)

0
Synopsis
Geralt, de hekser, is gewond geraakt tijdens de opstand in Thanedd. In Brokilon, bij de dryaden, komt hij weer op krachten. Daar ontmoet hij Milva, een boogschutteres. Samen met troubadour Ranonkel gaan ze op zoek naar Ciri. Want, zo gaan de geruchten, de prinses van Cintra is in Nilfgaard, waar ze zal trouwen met de keizer. Het drietal trekt door landen die letterlijk en figuurlijk in brand staan door de oorlog en komt onderweg een aantal onverwachte bondgenoten tegen. Maar ook de tovenaars en spionnen zitten niet stil en bekokstoven plannetjes om de situatie naar hun hand te zetten.

De Vuurdoop is het derde deel in de Hekser-saga, die vooral draait rond hekser Geralt van Rivia en prinses Cirilla van Cintra. Toch zou je dat af en toe vergeten. Er zijn zoveel nevenpersonages dat de belevenissen van de hoofdpersonages soms wat naar de achtergrond worden verdrongen. Het is vreemd om het, in een reeks die “De hekser” heet en waarbij Geralt op de flap staat afgebeeld, soms 40 bladzijden zonder zijn aanwezigheid te moeten stellen. Bovendien wordt het politieke gekonkelfoes soms wat verwarrend. Wie is er nu weer koning van welk stuk land? Aan welke kant staan die en die tovenares? Een overzicht vooraan in het boek zou geen overbodige luxe zijn.

De schrijfstijl is allesbehalve hoogdravend, wat je in veel andere fantasy-boeken wel ziet. Is dat een bewuste keuze van auteur Andrzej Sapkowski of komt het door de vertaling? Geen idee, maar het maakt het boek vlot leesbaar. Soms wringt de stijl wel een beetje en wordt het té gewoontjes. Gesprekken over genetica en erfelijke kenmerken voelen heel erg out of place. Sapkowski is niet de grootste “wereldbouwer”: zijn beschrijvingen van mensen, locaties en monsters zijn vaak aan de vage kant. Enkel van de belangrijkste personages weet je wat hun haarkleur is en hoe een monster eruit ziet, moet je vaak zelf maar verzinnen.

The Witcher concept art

Maar dat compenseert de auteur dan weer door zijn typische humor. Een kleine waarschuwing van deze Geekster: er is een reële kans dat je hardop moet lachen tijdens het lezen. Altijd een beetje gênant in een bomvolle trein… Vooral de scène waarin Ranonkel iedereen commandeert om soep te maken, is memorabel. Geralt, de geharde en vaak meedogenloze hekser, zit te mokken als een klein kind als hij samen met twee onverwachte reisgezellen groentjes moet snijden. En heb je je ooit afgevraagd welke “artiestennaam” Geralt voor zichzelf wilde kiezen? No spoilers, maar laten we duidelijk zijn: “van Rivia” is een betere keuze.

The Witcher is natuurlijk vooral bekend van de gelijknamige games. Die spelen zich af na deze boekenreeks, waardoor de spanning soms wat weg is. Je weet immers dat bepaalde personages de gebeurtenissen in de boeken overleven. Het is wel even wennen als je de Nederlandse vertaling leest. De term “hekser” voelt wat vreemd aan. En dat die overdramatische troubadour Ranonkel heet in plaats van Dandelion, klinkt ook gek.

87%
87%
Sterk

Wie houdt van fantasy, maar ook af en toe eens iets luchtigs wil lezen binnen het genre, zit goed met de Hekser-saga. Ook als je wat meer wilt te weten komen over de personages uit de games, moet je zeker deze boeken eens vastpakken. Alleen jammer dat het nog een tijdje wachten is tot delen 4 en 5 verschijnen in een vertaalde versie...

  • Verwachting
    8
  • Na de laatste pagina
    9
  • Terugblikkend
    9
Share.

About Author

An Dierickx

A girl, on the internet! Houdt van fantasy en koekjes. Houdt niet van korte tekstjes over zichzelf schrijven.

Reacties