Ambrosius is een creatie van Gideon Brugman en Lo Hartog van Banda. Diverse kortverhalen werden in de jaren 70 gepubliceerd in het Nederlandse Pep (Por Dios, wat een blad) en aan het einde van datzelfde decennium gepubliceerd in enkele albums die een bescheiden cultpubliek wisten te vinden.
De opzetjes van de verhalen zijn simpel. Ambrosius is een professor in de griezologie en een gewaardeerd lid van het griezologie-genootschap. Samen met zijn Chinese assistent Hong Tong vertrekt hij op avontuur om een griezelig mysterie te ontrafelen, wat natuurlijk altijd net iets anders in elkaar zit. De verhaaltjes werden geïllustreerd door Gideon Brugman, die ze voorzag van een eigen sfeer die niet griezelig was maar eerder deed te denken aan een kermis tijdens een warme zomeravond.
In de jaren nul van deze eeuw leek er even een korte opleving te komen, maar die ging onopgemerkt voorbij. Reboot Comics doet nu een poging om deze serie leven in te blazen met een nieuwe interpretatie. Ronald Kroon en Ralph Dikmans schrijven de scenario’s en het tekenwerk is van Max Rugers.
4 keer is scheepsrecht
Er staan vier korte verhalen in, waarvan de eerste drie eigenlijk vrij snel worden afgeraffeld. In het vierde en laatste verhaal wordt er een lijntje uitgelegd dat heel intelligent en amusant wordt uitgespeeld. Dat heeft te maken met de onafscheidelijke assistent van Ambrosius en de reden waarom hij praat zoals hij praat en eruitziet zoals hij eruitziet.
Wanneer je dat verhaal als maatstaf neemt, dan ga je voorzichtig denken dat deze serie uiteindelijk wel meer potentie heeft dan opgewarmde jaren 70-prut. Het sluit bovendien redelijk naadloos aan op de theorie die wij hier spuiden in de voorgaande review van een Reboot-titel. De sprong in kwaliteit is dusdanig opvallend dat het vermoeden bestaat dat hier waarschijnlijk de tweede scenarist die genoemd wordt, Ronald Kroon, heeft meegeschreven.
Update: Via sociale media laat Ronald Kroon het volgende weten in de gfroep Stripknip : ‘Het eerste verhaal was Orion Roos dat ik omgezet heb naar een scenario. Het laatste verhaal heb ik geschreven en door Ralph uitgeschetst en van dialogen voorzien.’

Ambrosius de waanzinnige
Wanneer we het tekenwerk bekijken, valt meteen het nodige op. Het is duidelijk dat Max Rugers totaal verkeerd is gecast. Zijn Ambrosius ademt niet de toverachtige sfeer uit waar de lezertjes van weleer naar op zoek zijn.
Hier zie je dus een duidelijk verschil tussen het script en het tekenwerk. De wijze waarop hij de wereld van deze strip vormgeeft laat stiekem al een beetje zien dat zijn hart meer lijkt te liggen bij echte horror. Wanneer je kijkt naar zijn Ambrosius, dan zie je iemand die niet bepaald een vriendelijke professor is in de Griezologie. Wanneer je hem in de ogen kijkt, dan zie je waanzin. Hier staat een volslagen gek. Hong Tong ziet er ook best monsterachtig uit.
Zijn omgeving ziet er ook meer uit alsof het het decor is uit een Spawn-comic. De wezentjes die hij tekent zien er deels uit alsof ze willen knagen op je ingewanden. Maar goed, dat mag dus niet want dit is niet zo’n strip.
Nu laat deze uitgeverij soms steken vallen. Maar Geekster zou Geekster niet zijn als we niet de helpende hand toesteken. Start een nieuwe horrortitel waar Rugers zijn ei kwijt kan en cast een nieuwe tekenaar voor Ambrosius. Alleen maar winnaars.
Leuk, maar is dit wat?
Dat is natuurlijk een goede vraag. Dit album wordt echt gered door het allerlaatste verhaal, waardoor je enigszins nieuwsgierig wordt naar een tweede album. Als het verhaal dat niveau vast weet te houden, dan wordt het iets met deze serie. Als het faalt, dan zal het na dit deel, net zoals zijn voorganger, uitdoven en nagenoeg onopgemerkt voorbijgaan.
Ambrosius 1 verscheen in september 2026
Raak
- Laatste verhaal is heel sterk
- Hong Tong wordt goed geschreven. Nee, echt
Braak
- Eerste drie verhaaltjes worden afgeraffeld
- Tekenaar is eigenlijk verkeerd gecast