Roel en zijn beestenboel 1 review: geslaagde herlancering met een kanttekening

Gerrit de Jager is de laatste tijd bezig aan een kleine renaissance. Bij Uitgeverij L wordt de familie Doorzon verdergezet. Deze strip mag je zien als een soort voorganger van de beroemde Nederlandse familie Flodder. En Uitgeverij Personalia heeft beslag weten te leggen op een andere serie, deels van zijn hand, genaamd Roel en zijn beestenboel.

Voor mensen die de jaren 80 bewust hebben meegemaakt, zal dat een belletje doen rinkelen omdat deze serie in die periode ook eventjes werd gepubliceerd in Robbedoes, waarna het definitief de overstap maakte naar de Nederlandse stripwereld en onderdak vond in Eppo en later in het Sjors en Sjimmie-stripblad.

Deze albums worden opnieuw ingescand en van een nieuwe verflaag voorzien. Dit is dan ook een herdruk van het eerste album uit 1986 in een nieuw jasje.

Wat is het?

Het concept is heel eenvoudig. Roel verhuist naar een huisje buiten de stad samen met zijn dieren. De huisbaas heeft het niet zo op dieren en de huur is vrij fors. Hoe vang je dat op? Aangezien het huis een uitbouw heeft, beginnen ze een vegetarisch restaurant omdat de dieren van Roel natuurlijk geen zin hebben om hun familie of soortgenoten op te dienen.

En het geeft ze meteen de gelegenheid om zichzelf te vermommen indien de nieuwsgierige huisbaas weer eens langskomt.

Dit album is voornamelijk gebouwd op gags van 1 pagina waarin vooral de huisbaas het moet ontzien wanneer hij weer probeert om binnen te komen, maar eigenlijk zelden voorbij de garderobe komt.

Het wordt afgesloten met een miniscuul dossier waarin wat pagina’s uit de eerste reeks worden gepubliceerd die De Jager maakte samen met zijn toenmalige kompaan Wim Stevenhagen. Dat is op zichzelf best aardig.

Vandaag is roze de kleur van Roel

Goed, het geheel is voorzien van een nieuw laagje verf en daarover mag je rustig wat kritische noten kraken. Want mijn god! Wat overheerst de kleur roze. En het varken Ben, dat in dit restaurant ook als ober werkt, is dan weer knaloranje. Het originele album was toch wel een stuk minder roze. De vraag is waarom de oude inkleuring niet is gerestaureerd.

Voor de duidelijkheid van het verhaal zou het ook niet onlogisch zijn als er bovenaan elke verse gag bijvoorbeeld een klein hoofdje van Roel wordt afgedrukt. Dat verhoogt de leesbaarheid voor de vele mensen die niet zijn opgegroeid met de stripbladencultuur. Elke grap wordt weliswaar afgesloten met een handtekening, maar je moet dat ook maar weer net snappen.

Het zijn twee minpunten die afbreuk doen aan een prima strip. In de jaren 80 was een vegetarisch restaurant iets wat je vooral associëerde met mensen die te veel vrije tijd hadden en vaak hun eigen kleding breidden. Hun type van denken heeft in de voorbije 40 jaar echter aan terrein gewonnen en dat zorgt ervoor dat deze strip voor het publiek van nu gewoon goed leesbaar is.

Je hebt niet het idee dat je iets leest met een laagje stof erop. Een relikwie uit een andere tijd. Wat dat betreft heeft Gerrit de Jager (en ook, Wim Stevenhagen) indertijd per ongeluk een heel erg goed idee gehad. Deze strip kan, als aan bovenstaande kritiekpuntjes wordt gewerkt, echt een heel groot publiek bereiken. Want met de kostelijke grappen is niks mis.

Roel en zijn Beestenboel verscheen in augustus 2026. De strip is te koop bij o.a. bol.com.

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.