Deze onsterfelijke beloftes review: vluchtig maar lyrisch

Deze onsterfelijke beloftes belooft een mysterieus verhaal vanaf de eerste pagina, met een belangrijke hoofdrol voor een Perzisch fruit…

Het verhaal

Engeland, 1185. Anna is gewend aan een leven vol ontberingen, maar één vriendelijke daad en een hap van een goddelijke perzik veranderen haar leven voorgoed. Plots kunnen tijd noch gevaar haar raken. Terwijl eeuwen verstrijken en de wereld om haar heen verandert, wordt ze continu gedwongen om elk nieuw leven en elke persoonlijke band achter zich te laten voordat ze echt als thuis kunnen gaan voelen. Er is maar één persoon die haar altijd en overal weet te vinden: Khiran, de god die haar onsterfelijkheid schonk. Terwijl Anna door de eeuwen reist, zal ze de schoonheid – en de prijs – ontdekken van een leven zonder einde.

Lyrisch proza

Deze onsterfelijke beloftes is een verhaal dat het meer van de sfeer haalt dan het effectieve plot. De taal is zeer lyrisch en beschrijvend, en vanaf pagina één had ik al snel door dat ik hier vooral een personagegedreven verhaal moest verwachten, en niet een zeer diepgaand plot met veel worldbuilding.

De taal zelf pastte in mijn ogen wel niet altijd bij de periode waar we ons in bevonden. Het boek begint in 1185, maar ik vond enkele woorden daar toch net iets te modern klinken, waardoor ik steeds het gevoel had verder in de tijdlijn te zitten. Dat gevoel bleef echter niet lang hangen, omdat we ook effectief verder springen in de tijd, waardoor de taal ook meer en meer accuraat begon te voelen. De zogeheten purple prose of bloemrijke taal was mooi om te lezen en voegde heel veel toe aan de sfeer van het verhaal, maar daardoor was er ook wel niet zo heel veel verhaal te vinden in het boek.

Vluchtige reis doorheen een specifieke geschiedenis

In Deze onsterfelijke beloftes volgen we Anna’s reis doorheen de geschiedenis en hoe zij omgaat met bepaalde onvermijdelijke gebeurtenissen. Khiran verschijnt af en toe om haar eraan te herinneren dat het niet “hun” taak is om in te grijpen. Hij blijft echter heel vaag waarom dit zo is en wat ze nu eigenlijk juist zijn. Anna heeft moeite hiermee om te gaan, en negeert daardoor zijn instructies, wat uiteraard enkel resulteert in verdriet en pijn.

Ik ben een gigantische geschiedenisnerd dus was zo blij dat dit boek verschillende periodes bezocht én verschillende plaatsen. Ik was ook zeer benieuwd om steeds te ontdekken welke plaats ze met de volgende time-skip zou bezoeken en welke belangrijke gebeurtenis ze zou meemaken. Ik was nog benieuwder omdat het boek via Khiran steeds commentaar gaf op hoe Anna in haar eigen vertrouwde Europese omgeving bleef, en dat ze niet verder ontdekte dan wat ze al kende.

Wat het dan natuurlijk extra jammer maakt dat het enige niet-Europese (of niet Noord-Amerikaans) land dat ze “bezoekt” de Filippijnen is. En dat bezoek telt ook welgeteld één hoofdstuk, waarna ze weer naar de Verenigde Staten trekt. Voor een boek dat via een van de personages toch wel veel commentaar geeft op een te klein wereldbeeld, is het wel zeer jammer dat het zelf ook niet verder kijkt dan de westerse geschiedenis.

Ook jammer is dat niet elke historische periode evenveel tijd krijgt om zich te ontwikkelen. Anna blijft duidelijk langer hangen op bepaalde plaatsen, maar ook de auteur zelf spendeert gewoon meer tijd aan deze plaatsen en periodes. Het is jammer om maar een flits te krijgen van gebeurtenissen of plaatsen om er daarna nooit meer naar terug te keren. Er mocht bijvoorbeeld absoluut wat minder Amerika aanwezig zijn.

Conclusie

Al bij al vond ik de reis van Anna wel interessant om te lezen, en las het vooral als een heel mooi geschreven magische reis. Deze onsterfelijke beloftes kon me echter niet volledig overtuigen, omdat ik gewoon net iets meer wou.

Bestel Deze onsterfelijke beloftes via bol.com!

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.