Op de laatste dag van Gamescom besloten we om de publieke standen te doen, kwestie van ook de spellen te zien waarvoor we geen afspraak met ontwikkelaars konden regelen. Een van de standen die ons in het oog sprong, was die met een Amerika in een alternatief universum waar het beroemde Hollywood-teken vervangen wordt door de woorden ‘Neo Yokohama’. Het is die van Showa American Story, en de pitch van deze game is nog veel zotter dan de stand doet vermoeden. Wij gingen een kijkje nemen, al mochten we helaas geen foto’s nemen van de speelbare demo zelf…
The Man in the High Castle
Dus wat is er gebeurd met Hollywood? Wel, in de tijdlijn van Showa heeft Japan met zijn economische overmacht Amerika simpelweg uitgekocht. Hierdoor zijn een hoop Japanners gemigreerd naar daar en zijn beide culturen zo vervlochten dat het één onherkenbare massa geworden is, met de omdoping van het Hollywood-teken tot gevolg. Het heeft wat dezelfde vibe als Man in the High Castle of de recentere Wolfenstein, waar de fun ligt in het heruitvinden van de popcultuur in die tijdlijn.
‘Haus in Neu-Berlin‘ is hier nog het beste voorbeeld van. Alleen is het hier dus niet nazi-Duitsland, maar eighties eco-powerhouse Japan. Het is met die achtergrond dat we Choko en haar zus volgen op weg naar hun allereerste auditie om filmster te worden. Een reis die hen extreem zuur zal opbreken. Net geland op de luchthaven worden beiden ontvoerd door een groep mannen gehuld in zwart. Even later wordt Choko’s zus vermoord en zij levend begraven. Welkom in Neo Yokohama.
Een slechte start
Bij mirakel overleeft Choko dit en klauwt ze eigenhandig uit haar graf. Dat is niet waar onze demo start weliswaar. Het is het verhaal dat we kunnen lezen in de krant die ze uitdelen aan de publieke stand om alles te kaderen. Onze demo (want mede-redactrice Aaricia had een andere, later daarover meer) start in de iconische heuvels van Hollywood. Choko, vergezeld door een man in rolstoel en eentje gekleed als een 1920’s-maffiabaas, zijn op uitstap. Het doel: aan de top een coked-up grootmoeder gaan bezoeken wiens visioenen blijkbaar altijd uitkomen. Die visioenen hebben ze nodig om Choko’s zus te manifesteren, of op z’n minst te vinden.
Op een goedgeluimde dag kan je dit nog bijna een normaal avontuur noemen. Die mogelijkheid gaat vliegen als een zwaluw voor de winter wanneer je wandeling wordt onderbroken door een bende Kiss-lookalikes (ja, de band) die een man gaan palen omdat hij te blut is om een prostituee van de bende te betalen. Wat hij niet wil doen, want hij heeft priapisme, dus maakt hij hier een consumentenrechtenprincipezaak van. Luidop gelachen uiteraard, maar dat dit na nog geen 3 minuten op de booth gebeurt, zet de toon meteen. En aan de outfit van Choko en haar metgezellen te zien, is zichzelf serieus nemen het laatste wat Showa American Story ooit zal doen.
Yakuza maar anders
Wat volgt is een serie confrontaties met andere bendeleden waarin we het vechtsysteem wat kunnen testen. In de kern is Showa een ARPG met levels, stats, nummers en een arsenaal aan wapens om uit te kiezen. In de praktijk is het een knokfestijn van jewelste, met knotsgekke wapens vol even zotte combo’s. Het begint al met het feit dat je eender wanneer een shotgun kan bovenhalen en alles wat we nu gaan vertellen kan negeren. Hilarisch anticlimactisch, maar niet zo interessant voor de demo natuurlijk.
Het eerste wapen dat we vinden is een mast met een Amerikaanse vlag. Hiermee kan je massieve spin-to-wins loslaten met op de achtergrond het alternatieve volkslied uit deze tijdlijn. Het tweede wapen is een gigantische dril die je aan je arm bevestigt en waarmee je met superaanval al een losgeslagen raket door de tegenstanders klieft. De katana die we van in het begin meekregen, vliegt vanaf dan de rugzak in om nooit meer bovengehaald te worden. De combat volgt de toon van het verhaal dus, maar wat is het plezant om te spelen.
En het is dan nog niet eens dwaze fun vol jank. De animaties zijn proper, er zijn coole dynamische camerabewegingen, de special effects en finishers zijn hilarisch en het geheel draait vlekkeloos. Als we het met iets moeten vergelijken, zouden we het als een mix van No More Heroes en Yakuza omschrijven. De beloningen voor al deze gevechten is vooral XP en geld waar we niets mee kunnen doen in de demo. Maar bij een level-up mogen we kort even een kijkje nemen naar de skilltree. We zien er vooral nog nieuwe metertjes om speciale aanvallen mee vrij te spelen, zoals de berserkmodus voor vuistwapens.
Als dit samen met het wapenaanbod uitgebreid genoeg is, zou Showa wat ons betreft al een musou-game mogen zijn en we waren blij. Het is echt nu al geweldig om te spelen. De finale versie van het spel zal echter een open wereld bevatten met nog meer kleine verhalen, plekken om te bezoeken en gekke bendes om in de pan te hakken. Misschien zien we dan wat meer van de jaren-80-vibe die de makers zo sterk adverteren in hun marketing. Daarvan hebben we op de gekke bendeleden na nog niet echt iets gezien in deze demo.
Minigames
Naast het knokken, de open wereld verkennen en je dagelijkse portie ‘what the fuck’ binnenhalen, zijn er in Showa ook tal van nevenactiviteiten. Net zoals in Yakuza zal dit ook even bizar als onontbeerlijk zijn, zoals de Onsen-ervaring die Aaricia als demo te spelen kreeg: een volledige missie rond naar de hottub gaan. Het voelt alsof dit een minigame zou moeten zijn, en dat gevoel blijft doorheen de missie hangen. Dit stukje demo begon bij het kamp. Eens genoeg sfeer en dialogen opgesnoven, gaat het naar een bergdorp. Je kunt in het dorp vrij rondlopen en NPCs aanspreken, maar door de beperkte tijd was de Onsen de focus.
Daar maken ze, terwijl je door een bamboewoud wandelt, duidelijk dat dit probeert een originele Japanse Onsen te zijn. Binnen schreeuwt de heer des huizes tegen zijn medewerkers dat ze beter hun best moeten doen en de Japanse sfeer moeten aanhouden. De missie wordt vervolgd met het krijgen van ‘premiumkledij’ die uit een rood badpak en een kort jeansjasje bestaat. Duidelijk heel traditioneel Japans! De warmwaterbaden (gewoon een normaal bad in de natuur) hebben verschillende ingrediënten (hete pepers bijvoorbeeld). We gaan ervan uit dat dit buffs of andere effecten zal geven. De demo was kort, dus konden we helaas niet meer zien van deze minigame. Van Choko zagen we wel iets te veel, maar dat zal wel het punt geweest zijn van deze Onsen-scène…
Opvolgen of niet?
Wij gaan dat toch doen, en als je een Yakuza– of No More Heroes-fan bent, doe je best mee. Je tolerantie voor zever en veel te korte broeken moet torenhoog zijn, maar het lijkt een competente actie-RPG te worden met de nodige polish en fun. De hamvraag blijft natuurlijk hoe lang dat leuk blijft, en hoeveel variatie het spel zal bieden. We hebben nog niets van de open wereld gezien, dus het is allemaal nog koffiedik kijken. Er zouden alleszins baasgevechten, minigames, zijmissies en tonnen nostalgische referenties in de finale versie moeten zitten. We zullen dus moeten zien, maar met een geplande releasedatum in 2026 is er niet veel tijd meer, mocht dat allemaal nog niet deftig in elkaar steken. Showa American Story komt uit op pc en PlayStation 5; wij houden het alleszins voor jullie in de gaten.
