Christy and His Brother review: oprecht maar hoopvol

We hebben er lang op moeten wachten, maar een van onze favorieten van Film Fest Gent 2025 is eindelijk te zien in de zalen. Wij zagen hem nog onder de titel Christy, maar waarschijnlijk om verwarring met de Sydney Sweeney-boksfilm te vermijden, is die nu veranderd naar Christy and His Brother. Het is een geluk bij een ongeluk, want het vat misschien nog beter samen wat er in het verhaal centraal staat: jezelf vinden, maar ook familie.

Hereniging

Christy (Danny Power) is een Ierse tiener die bij z’n meest recente pleeggezin weg moet en daarom noodgedwongen bij z’n halfbroer Shane (Diarmuid Noyes) terechtkomt. Z’n vrouw Stacey (Emma Willis) heeft het er minder moeilijk mee dan Shane zelf, vooral voor hun dochtertje Charli. Hij wil dan ook liever dat er een nieuw gezin wordt gezocht, want anders blijft Christy tot hij 18 is. Maar door de omstandigheden waaronder hij weg moest, is dat niet zo evident.

Christy heeft het moeilijk om z’n draai te vinden in Cork, maar maakt toch een aantal vrienden onder de lokale jongeren. Hij blijkt ook aanleg te hebben als kapper, maar die positieve invloed komt onder spanning te staan wanneer hij terug in contact komt met de familie van z’n moeder. Zij overleed toen Shane en Christy nog jong waren, maar ook onder onduidelijke omstandigheden. Kan Christy toch op het rechte pad blijven?

Eerlijk

Niet alleen het Verenigd Koninkrijk kan prachtige coming-of-agefilms maken (zo hadden we twee weken geleden nog maar I Swear), maar ook Ierland kan er wat van, denk maar aan The Quiet Girl een paar jaar geleden. Waar I Swear meer op humor kon leunen, gaat Christy and His Brother meer voor realisme. Dat zorgt voor een serieuzere sfeer, met een gemeenschap die niet altijd de beste vooruitzichten heeft, maar dat wil niet zeggen dat alles hier doom en gloom is. Je zou het op dat vlak kunnen vergelijken met films als Short Term 12.

Vooral wanneer Christy de lokale jongeren in Cork leert kennen, brengt de manier waarop ze met elkaar omgaan veel vreugde in het verhaal. Die typische banter tussen vrienden is heel aanstekelijk, en doet vaak denken aan die andere reeks die zich in Cork afspeelt, The Young Offenders. Ook al voelt Christy zich een beetje een buitenstaander in het begin, toch is er onderliggend altijd veel warmte te voelen, zelfs al is die niet expliciet op te merken. Zo zie je van mijlenver dat Shane veel geeft om z’n halfbroer en omgekeerd, al zijn beiden te stoer om dat toe te geven. De relatie tussen Stacey en zelfs baby Charli en Christy compenseert dat dan weer.

Knap gefilmd

Daarnaast is er ook onderhuids verdriet bij Shane en Christy, waardoor ze elkaar niet helemaal kunnen begrijpen. Maar langzaam voelt Christy zich op alle vlakken meer thuis en het is dan ook pakkend om de evolutie te volgen. Regisseur Brendan Canty en schrijver Alan O’Gorman verwerken dit alles op prachtige manier in het script, maar vooral de acteurs overtuigen je met hun naturelle vertolkingen. Danny Power herneemt deze rol van de gelijknamige kortfilm, maar verder had hij geen acteerervaring. Dat geldt ook voor veel van de vrienden van Christy; onder hen zijn er ook een aantal leden van The Kabin Crew, die een paar jaar geleden bekend werden met hun hit The Spark.

Verder is het ook de cinematografie van Colm Hogan die van Christy and His Brother een pareltje maakt. Met de vierkante aspectratio vallen de compositie en de natuurlijke kleuren en belichting nog meer op. Ik herinner me nog altijd een van de laatste scènes waarin zowel de cinematografie als de acteerprestaties meteen een indruk nalieten. Deze film moet het niet van de grote dramatische gebeurtenissen hebben, maar wel van de kleine ontroerende en hoopvolle momenten. Een oprechte film die ons een half jaar later nog steeds een lofzang doet afsteken.

Christy and His Brother is sinds 08/04 te zien in de bioscoop.