Laurent Durieux, Belgische poster art van het hoogste niveau

1

Vanaf 12 juni is er in het Turnhoutse De Warande een tentoonstelling rond Laurent Durieux. Een meester in het maken van alternatieve posters en geroemd door velen. Maar wie is deze man eigenlijk en waarom moet ik hem kennen?

Laurent Durieux’ prachtige werk tilt de poster art naar een hoger niveau. Zijn beelden, op verbluffende wijze uitgevoerd, brengen de thema’s en ideeën van de films op een heel nieuwe manier tot uitdrukking. Zonder woorden vertellen ze erg veel, en passen daarmee in de grootse traditie van de kunst van de illustratie.” – Francis Ford Coppola

Snoopy Love

Snoopy Love

Het verbaast me niet als de naam Laurent Durieux je niet bekend in de oren klinkt. Onze landgenoot is in ons eigen Belgenland ironisch genoeg amper gekend. Volledig onterecht, want zijn kunst wordt door de groten der aarde én door Hollywood opgekocht voor behoorlijk ferme prijzen. Zowel Francis Ford Coppola als Steven Spielberg hebben meerdere exemplaren van Durieux’s printwerk in hun huis hangen. Spielberg kocht zelfs in één adem 25 exemplaren van Durieux’ Jaws-poster. Met andere woorden: het wordt dringend tijd dat we jullie laten kennismaken met deze illustrator. Laten we beginnen bij het begin…

Laurent Durieux kon je als kleine jongen al omringd door potloden en voorovergebogen over een wit blad terugvinden. Tekenen zat werkelijk in zijn bloed en, tot grote ergernis van Laurent, zat het ook in het bloed van z’n tweelingbroer Jack. Wanneer een leerkracht Jack complimenteert op zijn tekenkunsten wordt Laurent misnoegd. Hij herinnert het zich nog goed: “Ik kon er echt niet tegen. Dus dacht ik, ‘I’ll show them.’

Moebius' L'incal

Moebius’ L’incal

Enkele jaren later ontdekte hij Métal Hurlant, Arzach & L’Incal van Jean ‘Mœbius’ Giraud en werd op slag verliefd. Tot op heden is Métal Hurlant voor Laurent even goddelijk als de Bijbel. Maanden aan een stuk zat hij de tekeningen van Mœbius over te kalkeren. Zijn lichaam in principe dwingen om de juiste handelingen aan te leren.  Maar ook hier voelde hij, net als bij z’n broer, een vurig verlangen om hem te overtreffen. ‘Hij is de reden waarom ik serieus ben beginnen tekenen. Natuurlijk was het naïef van me om me ook maar te vergelijken met zo’n gigantisch talent. Maar het was toen mijn ideale motivatie.’ Na zijn studies werd Durieux designer/leerkracht en dat zou hij 2 decennia lang blijven doen. We spoelen eventjes door naar enkele jaren geleden: 2011.

“Tja, daar kan ik absoluut niets aan doen… Maakt het me blij? Absoluut niet!” – Laurent Durieux over het feit dat mensen z’n posters direct na aankoop voor woekerprijzen verkopen.

In dit jaar stond de tekenaar in de top 200 Best Illustrators van het Duitse reclametijdschrift Lürzers Archive en kon je zijn kortfilm Hellville terugvinden in een select aantal filmfestivals. Een jaar later kreeg zijn carrière een grote push wanneer het Amerikaanse Dark Hall Mansion hem vroeg een werk te maken rond Snoopy. Dit project was een groot succes en kreeg een vervolg toen hij prints maakte gebaseerd op de manga-reeks (uit 1956) Tetsujin 28-go, bij ons beter bekend als Gigantor.

Laurent Durieux' Iron Giant

Laurent Durieux’ Iron Giant

In datzelfde jaar ontdekte ook Amerikaans kunstcollectief Mondo Laurent Durieux en released zijn poster art van Brad Bird’s The Iron Giant en King Kong. Het was ook voor dit collectief dat hij z’n meest iconische werk maakte: de poster voor Jaws. Een poster waar vreemd genoeg de haai nergens te bespeuren is. Een bewuste keuze. Tijdens de film komt de haai ook amper in beeld, dit omdat Spielberg tijdens de opnames van de film last had met de technologie. De dreiging zat hem dus in het feit dat de dreiging niet in beeld is. Net zoals in Hitchcock’s films of in de eerste Alien. Dit in combinatie met het contrast van een zonnige postkaart-achtige scène maakt een behoorlijk sterk beeld. Let ook op hoe één kleur van de parasol van kleur verschilt, dit als kleine knipoog naar de haai.

Vandaag de dag heeft onze illustrator al heel wat werk gereleased. Ik denk dan aan zijn prachtige set posters van Back To The Future, The Master, The Godfather, Vertigo en recentelijk nog Tomorrowland. Laatstgenoemde poster kan je trouwens op dit moment kopen in Retropolis, zijn online store.


Detail uit Tomorrowland poster

Een detail uit Durieux’ Tomorrowland poster

Wanneer je zijn indrukwekkende verzameling werk ziet, is het onmogelijk naast zijn liefde voor retrofuturisme te kijken. Veel van z’n portfolio heeft een H.G. Wells-achtige atmosfeer rond zich hangen. Vanwaar die liefde voor retrofuturisme? Geekster zat even kort samen met de man in kwestie.

Wanneer begon je liefde voor tekenen en voor retrofuturisme?
De liefde voor illustraties begon écht toen ik de richting Visuele Communicatie aan de hogeschool studeerde in La Cambre te Brussel. Daar kreeg ik een kennismaking met de meesters der illustratie. Ik was eigenlijk sowieso al een grote fan van comics en strips in het algemeen. Mijn grote voorbeelden waren toen Mœbius en François Schuiten (vooral bekend van De Duistere Steden). Mijn liefde voor retrofuturisme is er al altijd geweest, maar ik ben me pas echt gaan verdiepen in de iconografie zo’n 10 jaar geleden.

Inspiratie halen uit Modern Mechanics

Inspiratie halen uit Modern Mechanics

Ik begrijp waarom Mœbius zo’n grote invloed kan hebben op iemand. Zijn werk was fenomenaal. Nog andere mensen die je inspireren?
Oh ja, veel in feite, van Norman Rockwell, Edward Hopper, Antonio Petruccelli, Raymond Loewy, Norman Bel-Geddes tot vele andere anonieme illustratoren, die werkten voor pulp wetenschapsmagazine uit de jaren ’30, ’40 en ’50 ( zoals bv. Modern Mechanics en Popular Science). Ik heb er zòveel dat het onmogelijk op te sommen is voor een interview. 

Je deelt regelmatig je proces op je facebookpagina. Tot mijn grote verrassing zag ik daar 3D elementen. Hoe begin je een project en hoe beslis je welke technieken je gaat gebruiken?
Ik gebruik inderdaad enkele 3D elementen ter referentie, vooral voor de Delorean uit de Back to the Future poster reeks. Maar dat is ook de enige keer dat ik die gebruikt heb. Ik had enorm veel geluk dat ik vriendelijk geholpen werd door een Franse fan van de Back to the Future trilogie. Hij had al uren werk gestoken in het 3D modellen van volledige movie sets en props. Het was een plezier om met hem samen te werken. Hij heet Camille Joly en ik kan je ten stelligste aanraden om zijn werk te bekijken op youtube.

Back to the Future II

Back to the Future II Poster door Laurent Durieux

Hoe lang werk je dan precies aan zo’n project?
Ongeveer tussen de 3 tot 4 weken, het varieert van project tot project. Ik werk dan ook nog eens door op zaterdag en zondag. Soms slaap ik zelfs op m’n werk. Het is zo intens!

“Ik merk dat mensen hier in Europa nog niet klaar zijn voor de poster-verzameling hype, die momenteel in de Anglo-Saksische landen heerst. We zijn altijd een tikkeltje achter op Amerika.”

Waar ben je momenteel intens mee bezig?
Met een nieuwe poster, maar hier mag ik helaas niets over vertellen (glimlacht)

Blade Runner

Droomproject? Blade Runner

Geen probleem. Laten we dan even hypothetisch gaan: wat als je de kans kreeg om met eender welk persoon/bedrijf samen te werken? Wat zou je droomproject zijn?
Tgoh, moeilijke vraag. Ik leef namelijk momenteel al mijn droom. Wanneer je 4 covers voor Marvel’s Iron Man moet weigeren, zegt dat genoeg. Ik heb keuze tussen de beste, boeiendste en geniaalste projecten. (glimlacht) Ik voel me echt bevoorrecht. Maar als ik écht moet kiezen? Mag het een film zijn? Ik zou graag eens werken aan officiële alternatieve posters van Blade Runner. Qua bedrijven werk ik nu al samen met Universal, MGM, Paramount, etc… Mijn werk wordt verzameld over de hele wereld, mensen hangen het in hun huizen, hoe kan het nog beter worden dan dit?

Misschien door wat meer naambekendheid? Je bent een unsung hero hier in ons klein landje. Binnen enkele dagen komt er een expositie van je in De Warande, dit zal er ongetwijfeld verandering in brengen.
Hopelijk heb je gelijk, maar ik merk dat mensen hier in Europa nog niet klaar zijn voor de poster-verzameling hype, die momenteel in de Anglo-Saksische landen heerst. We zijn altijd een tikkeltje achter op Amerika. Maar het zal er ongetwijfeld wel komen. Meer en meer mensen verzamelen de alternatieve posters in Europa en gerespecteerde instituten, zoals Cinémathèque Française, kopen deze posters op om toe te voegen aan hun wereldberoemde postercollectie. Zoiets moet wel iets betekenen!

Laurent Durieux' The Master Poster

Laurent Durieux’ The Master Poster

Je zei daarnet al dat je al een enorme keuze hebt aan franchises om voor te werken. Hoe bepaal je dan precies welke projecten je neemt? Welke criteria worden gebruikt?
De meeste projecten worden op commissie gemaakt, dus ik krijg bijvoorbeeld van Mondo een lijst van beschikbare films om uit te kiezen. Ik kies vooral films waar ik zelf een speciale band mee heb of waarvan ik vind dat deze boeiend lijkt. Om samen te vatten: ik moet eigenlijk de film waaraan ik werk graag zien. Ik maak enkele verschillende schetsen en als ik er tevreden van ben, stuur ik deze op naar de uitgever en zij geven hun laatste woord hierop. Eigenlijk heb ik carte blanche wat, nogmaals, een enorm voorrecht is. Zo werk ik ook het best, zonder te moeten omgaan met iemand die in m’n rug port en me vertelt welk kleur of lettertype te gebruiken.

Je posters bij Mondo zijn altijd uitverkocht in een fractie van een seconde. Veel van die posters worden dan enkele luttele minuten later op eBay verkocht voor woekerprijzen. Wat vind je daarvan?
Tja, daar kan ik absoluut niets aan doen… dat noemen ze dan kapitalisme… vraag en aanbod… Maakt het me blij? Absoluut niet!

Zijn meest iconische poster

Zijn meest iconische poster

Dan de aartsmoeilijke vraag: op welk project ben je het trotst?
Moeilijk hierop te antwoorden…Jaws zal er altijd bovenuit steken voor me. Het is niet mijn favoriete poster in termen van kleur of atmosfeer, maar het is sowieso een hoogtepunt en m’n meest herkenbare poster.

Het wordt tijd dat we afronden. Nog snel enkele vraagjes. Enig advies voor beginnende geeky illustratoren?
Wees gepassioneerd door wat je doet. Zoek je eigen stijl en ga daarvoor buiten de geek poster niche. Probeer zoveel mogelijk outside the box te denken. Vermijd clichés, vermijd luiheid. Pin je niet vast op het aantal uren je eraan werkt: kwaliteit en moeite worden beloond op het einde van de rit.

Onze afsluiter en belangrijkste vraag: Wat moet een charmant Vlaams geekblogje zoals wij doen om een gesigneerd exemplaar van je Back to the Future II poster te krijgen?
(lacht) Haha, ik zou die vraag ook aan u kunnen stellen, maar spijtig genoeg heb ik geen exemplaar op overschot. Ik hou altijd 2 exemplaren van mijn werk apart voor m’n 2 dochters. Het is ergens zo’n beetje hun erfenis.(glimlacht) Maar wie weet willen ze het misschien wel verkopen aan jullie binnen 20 jaar!

De vraag is dan natuurlijk nog of we het zullen kunnen betalen. Alvast bedankt voor dit gesprek en veel succes met je expositie!


Van 12 juni 2015 tot 16 augustus 2015 is er in De Warande een heuse expositie rond Laurent Durieux te bezichtigen. Dit is volledig gratis voor de bezoekers, dus als je even wilt ontsnappen aan de zomerse hitte, maak zeker de trip. Bij deze hieronder nog eens het adres en de site voor meer informatie.

LAURENT DURIEUX – Retrospectieve tentoonstelling
de Warande – Expozaal
Warandestraat 42
2300 Turnhout

Share.

About Author

Davy

Contrasten, tegengestelden én paradoxen. Allemaal gebundeld in een bebaard mensenlichaam. Kapitein, weetjesverzamelaar, liefhebber van comics.

Reacties