Verhalen uit de Kringwinkel #1: Flikken – De Achtervolging

0

Gamen op een budget is niet altijd een gemakkelijke opgave. Gelukkig is er voor elk probleem een oplossing. Vlaanderen heeft een uitgebreid aanbod van kringwinkels waar iedereen zijn ongewenste voorwerpen kwijt kan, die dan weer voor een goedkope prijs gekocht kunnen worden. Elke maand stap ik naar een kringwinkel, gewapend met een muntstuk van €2 op zoek naar een ongewenste game die ik een goeie thuis kan bieden. Daarna speel ik die voor drie uur en pen ik mijn mening neer.

Flikkengame

Voor anderhalve euro kan je echt niet sukkelen, dacht ik eerst.

Deze maand trok ik voor deze column naar de Kringwinkel in Beernem op zoek naar een game die een woonplaats nodig had. In de winkel zelf vond ik twee houten bakken gevuld met uitbreidingen op The Sims 2, World of Warcraft en Freddi Fish. Allemaal klassiekers op hun eigen manier, maar niet echt waarnaar ik op zoek was. Plots viel mijn oog op een game die volgens mij niemand in 100 jaar zou kopen: Flikken – De Achtervolging. Het spel belooft mij te leren auto- én motorrijden in Gent – dat op zich is me al €1,5 waard – maar daar stopt het niet! Vijftien spannende achtervolgingsmissies, grappig commentaar van de acteurs zelf én een multifunctioneel navigatiesysteem. Op het eerste zicht heb ik hier de aankoop van het jaar gedaan.

Ik zal maar meteen toegeven dat ik nog nooit één aflevering van Flikken in zijn geheel gezien heb. De game belooft echter een GTA/L.A. Noire te zijn die zich afspeelt in Gent, een Gent-TA! Hoe kan dit mislopen? De game is uitgebracht in 2005 en op dat moment waren GTA III, Vice City en San Andreas al op de markt. De makers hadden dus duidelijk genoeg voorbeelden over hoe ze een open wereld game op een goede manier moeten maken. Ik verwacht dat ik na het spelen van dit spel op zijn minst de basis mee zal hebben van wat het betekent om agent te zijn in een grootstad. Laten we in het spel zelf duiken om te zien of ik gelijk heb.

Flikkenintro

De intro doet mij terugdenken aan full motion videos op de Sega CD.

Meteen bij de opstart crashte de game en kreeg ik al een melding dat mijn systeem geen voldoende middelen had om dit spel uit 2005 te spelen. Bij een tweede opstart lukte alles bijna perfect. In het spel zelf mocht ik mijn naam ingeven, een partner kiezen en aangeven hoe goed ik ben in flik zijn. Ik besloot dat een jonge Mark Tijsmans als zijn personage Pasmans mijn beste optie was, gezien hij de enige acteur was die ik op het eerste zicht herkende.

Flikkenkeuze

Moet ik echt kiezen? Mag ik ze niet allemaal nemen?

Eerst en vooral moet je als agent een training ondergaan en zelfs in games zijn ze niet laks. Ik word achter het stuur van een motor gezet en moet tussen kegels manoeuvreren. Niet enkel dat, maar ik moet naar links en rechts kijken, richtingsaanwijzers gebruiken en slalommen tussen kegels, en dat alles onder het waakzame oog van agent Pasmans. Hij lijkt mij nog te steunen tijdens de training, maar eens we aan het echte werk beginnen merk ik dat mijn partner niets anders dan kritiek te bieden heeft.

Flikkentraining

De training bestaat vooral uit manoeuvreren tussen kegels.

Er is een lijst aan missies, waarvan ik geen enkele missie kan aanklikken of opstarten, dus ik vermoed dat ik organisch op situaties als overvallen en achtervolgingen moet stoten. Pasmans en ik gaan dus maar op patrouille met de combi op zoek naar ongure types en mensen die het nieuwe circulatieplan nog niet kennen.
Ik start met een score van 200 punten en daar ben ik best wel trots op. Ik heb dan ook gezegd dat ik een ervaren flik ben, dus ik verwacht niet minder. Mijn trots is echter van korte duur:
“Richtingsaanwijzer vergeten!! -10 punten”
“Je gaat te snel! -5 punten”
“Ja, deze éénrichtingsstraat mocht je dus niet in. -15 punten”
“Lap, een ongeval. -25 punten”

Zo blijft het maar verder gaan. Ik snap stilaan waarom Pasmans nog beschikbaar was als partner. Ik beeld me in dat ik de rest van het korps een gunst verleen door hem bij mij te nemen. Hij besluit ook om mij uitleg over Gent te geven telkens als we op een noemenswaardige plaats komen.
“De Korenmarkt, we hebben hier ooit één opgepakt voor verkrachting. Hij zat in de Maagd Van Gent. Dat is een café, hé.”
Ik vind mijn partner zijn grapjes wat ongepast, maar het is mijn eerste dag: het is misschien beter dat ik mijn mond hou.

Ik kan geen stap verzetten zonder dat Pasmans mij berispt of beloont. Hij is hier ook zeer inconsequent in. Soms word ik berispt omdat ik mijn richtingaanwijzer niet gebruik in een eenrichtingsstraat, een andere keer word ik beloond omdat ik – half op het voetpad – bijna een aanrijding veroorzaak, maar wél gekeken heb naar beide richtingen en mijn richtingsaanwijzers gebruikt heb.
Stilaan begin ik te vermoeden dat Pasmans mindgames speelt met mij en dat mijn gedroomde Gent-TA niet meer zal zijn dan een rijles via de computer. Ik begin te snappen waarom dit spel afgestaan werd aan de Kringwinkel.

Na een uur heb ik nog steeds geen missie kunnen spelen. Mijn partner heeft nog niet door dat ik al een half uur rondjes aan het rijden ben rond het Gravensteen om zo makkelijk punten te verzamelen. Pasmans spreekt me intussen aan met mijn voornaam en belooft me dat we beste vrienden kunnen zijn als ik alle instructies tot op de letter volg. De artificiële intelligentie van de Flikken game gaat veel verder dan ik dacht.
Hij geeft me niet enkel opmerkingen over mijn acties in het spel, maar ook over wat ik in het echte leven doe.

Flikkenmissies

Een lange lijst aan missies die je niet kan aanklikken.

Ik heb de moeilijkheid intussen aangepast naar Groentje, hopend dat de voertuigen nu wat makkelijker te besturen zijn. Ik heb me echter vergist: het duurde nog geen minuut voor mijn eerste aanrijding met een andere agent. Mark legde zijn hand op mijn schouder en fluisterde dat alles oké zou zijn eens hij en ik één worden. Ik ben er nog niet aan uit wat hij precies wil van mij, maar misschien is dit een verborgen missie in het spel.

Ik besluit om tot 500 punten te gaan voor ik een andere partner probeer. Ik zeg dit luidop tegen Pasmans en hij is hier niet blij mee. Sindsdien staat hij in mijn keuken met zijn rug naar mij. Hij spreekt me enkel nog aan over mij rijgedrag, maar geeft geen enkele vorm van vriendschappelijke liefde meer. Als agent moet ik doorbijten, zelfs in moeilijke situaties, dus ik besluit om Pasmans zijn kinderachtig gedrag eventjes achter me te laten en mij te focussen op mijn patrouille.

Flikkenaanrijding

Aan de inhoud van de koffer te zien is mijn collega even voorbereid als ikzelf.

Eens ik 500 punten bereik hoor ik de stem van mijn commissaris. “Je hebt het maximum van 500 punten bereikt in het vrij rondrijden. Wordt het niet eens tijd om op patrouille te gaan?” Ik snap het niet goed, ik was al die tijd op patrouille. Als je het spel opstart heb je enkel de keuze tussen training en patrouille. Wat heb ik gemist?

Ik ben Pasmans beu en besluit om voor Bruno te gaan. Die omschrijft zichzelf als “Ik word nogal rap kwaad.”, dat belooft. Sinds ik die keuze gemaakt heb, hoor ik Pasmans snikken vanuit te keuken. Ik besluit om er geen aandacht aan te geven: hij heeft zijn kans gekregen. We zullen nog eens op patrouille gaan en hopen dat we nu wel missies krijgen.

Indien iemand zich ooit afvroeg hoe GTA 3 eruit zou zien als het in 1995 gemaakt werd.

Bij Bruno zit ik op de motorfiets en ik voel me nu zeker al 40% cooler dan bij Pasmans. Het snikken wordt luider eens ik deze zin heb getypt, maar het kan eigenlijk niet meer omschreven worden als snikken. Eerder het geluid van een stervend dier. Ik vraag hem te stoppen, maar hij doet alsof hij me niet kan horen.

Na twee uur flik spelen heb ik eindelijk ontdekt hoe ik aan missies kan geraken. Ik moet het navigatiesysteem dat soms verdwijnt als je bepaalde acties uitvoert, constant op mijn scherm houden en dan krijg ik opdrachten. Tijdens missies mag ik mijn zwaailichten aanzetten en verkeersreglementen negeren, wat een pak leuker is dan patrouilleren. Eens ik een missie krijg en een doelwit heb, krijg ik zelfs helikopterbeelden te zien van mijn doelwit en zijn locatie. Er is echter geen enkele manier om je doelwit te vinden behalve de wegen in Gent kennen. Stel je voor dat je GTA speelt zonder GPS of minimap.

Flikken Drugsdeal

Nu de actie begonnen is, is Pasmans eindelijk uit mijn keuken gekomen. Hij staat momenteel naast me en bootst het geluid van een sirene na. Ik heb echter een drugsdealer te vangen dus ik besluit hem even zijn gang te laten gaan. Na enkele minuten doelloos door Gent rondvlammen ben ik al mijn opgespaarde punten verloren en mag ik opnieuw starten. Ik start een nieuwe patrouille, Pasmans is intussen spottende geluiden beginnen maken, maar ik bijt door.

Opnieuw krijg ik een melding over een drugsdealer, hij is zelfs vlakbij! Ik start de sirene en ga zijn richting uit. Na een minuut zegt mijn partner “Bon, steek die sirene maar aan, tijd voor actie!” Blijkbaar was ik te voorbarig en ben ik daardoor mijn punten kwijt geraakt. Maar goed, we kunnen deze drugsdealer niet zomaar vrij laten rondlopen!

Enkele straten verder crasht alles. Niet enkel mijn voertuig, maar ook mijn game. Mijn timer is intussen afgelopen, dus het wordt tijd om mijn mening na drie uur te geven.

Flikken – De Achtervolging is een spel dat misschien appreciatie zal vinden bij de meest hardcore fanbase van de serie. Het spel is een 3D rijles-simulatie dat in een politie-uniform gegoten werd. De game heeft mij €1,5 gekost dus ik kan onmogelijk beweren dat het zijn geld niet waard is, maar zelfs volgens de standaarden van 2005 heeft deze game weinig te bieden. Het feit dat ik nog steeds met een levensgrote Pasmans zit die mij van kamer tot kamer blijft volgen is wel een grote domper.
Na drie uur met deze game heb ik niet het gevoel dat ik een betere flik ben dan voor ik het spel kocht: dat is wel een grote teleurstelling.

Share.

About Author

Jens

Liefhebber van alles Westeros en Hyrule. In sommige kringen bekend als Dungeon Master. Ik zal nooit geloven dat Cola Light en Cola Zero hetzelfde zijn.

Reacties