Final Fantasy XII was het laatste Final Fantasy-spel op de PS2 en wordt nu door ontwikkelaar Square Enix heruitgegeven op de PS4. Final Fantasy XII: The Zodiac Age is eigenlijk geen remake van het originele spel, maar wel van het enkel in Japan uitgekomen Final Fantasy XII: International Zodiac Job System, wat tot nu toe enkel kon gespeeld worden door zij die Japans kunnen of goed met emulators overweg kunnen. Is deze remake de vele uren waard die je erin kan steken? Geekster begon een ietwat verouderd taalgebruik te gebruiken en testte het voor jullie uit.

Final Fantasy XII: The Zodiac Age

Ontwikkelaar: Square Enix
Uitgever: Square Enix
Platform: Playstation 4
Aantal spelers: 1
Release: 11 juli 2017

Reviewexemplaar op PS4 verkregen via uitgever.

Final Fantasy: A New Hope

In Ivalice is het kleine koninkrijk Dalmasca een slachtoffer van de oorlog tussen het Archadian Empire en het Rozarrian Empire. Nadat het overgenomen wordt door Archadia stellen de inwoners van Dalmasca het dan ook minder goed in hun bezette hoofdstad Rabanastre in het midden van de woestijn. Een kleine groep, waaronder een prinses van Dalmasca, een paar onschuldige burgers, een vlotte sky pirate met een niet-menselijke partner en een soldaat van het oude regime, proberen om Dalmasca terug bevrijd te krijgen uit de klauwen van het rijk. Op bepaalde momenten zijn er allesvernietigende superwapens. De vergelijking met Star Wars is gemakkelijk, maar gelukkig blijft het daar niet bij. Zonder het te beseffen spelen de protagonisten immers ook een grote rol in de strijd van de mensheid om terug controle over ons eigen lot te krijgen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het verhaal van Final Fantasy XII is ondanks de vergelijkingen met ruimte-epossen eigenlijk volwassener en donkerder dan dat van de andere Final Fantasy-games, en bevat veel politiek en een gezonde dosis backstabbing op de achtergrond. Het hoofdpersonage Vaan zou origineel trouwens niet het hoofdpersonage geweest zijn, en is na een tijdje gewoon iemand die aanwezig is in plaats van iemand die zelf iets doet. Hij heeft een persoonlijk verhaal dat na een tijdje eigenlijk niet zo belangrijk is voor het grote conflict, maar om een jonger publiek te kunnen bereiken, hebben de ontwikkelaars er uiteindelijk voor gekozen om hem toch als hoofdpersonage te gebruiken. Hierdoor, en ook omdat er veel achter de scènes gebeurt en het verhaal in het midden van het spel dankzij een aantal fetch quests wat ter plaatse blijft trappelen, komt het soms wat té subtiel of zelfs slecht gebracht over. Toch is het verhaal, zeker in het begin en op het einde van het spel, best goed als je op alle details begint te letten. Veel personages die niet Vaan heten hebben een interessante persoonlijkheid en allemaal hun eigen motivaties, en zelfs Vaan heeft een paar goede momenten. Dat de zwoele en vlotte sky pirate Balthier met zijn droge humor en commentaar alle scènes steelt als een zelfverklaarde leading man, is ook een groot pluspunt.

Quality of life improvements

Aan de basisgameplay is er in The Zodiac Age niets veranderd. Je loopt nog steeds vaak rond in grote gebieden waarbij je de vijanden in de verte ziet (geen random encounters dus). Eenmaal de vijanden bereikt, treedt het gambit-systeem in werking. Hierbij volgen de personages regels die je hen op voorhand opgelegd hebt. Zo kan je bevelen dat iemand iets probeert te stelen zolang de vijand meer dan 70% van zijn HP heeft, kan je ervoor zorgen dat je White Mage automatisch je verblinde aanvallers geneest, of kan je iedereen gewoon bevelen op de meest dichtstbijzijnde vijand te gaan slaan. Het is een systeem dat helemaal anders is dan in de andere games in de serie en voor veel controverse heeft gezorgd toen het originele spel uitkwam. Alle voor- en nadelen van de gambits blijven nog steeds bestaan in The Zodiac Age. Wie niet overlevelled is, zal verschillende tactieken moeten gebruiken. De strategie zit hem in het voorbereiden van je gambits, maar je kan in het midden van het gevecht uiteraard nog on the fly aanpassingen maken. Als je wil, kan je de gevechten dus nog steeds automatisch laten verlopen, maar je moet zelf kiezen of je hier fan van bent of niet.

Final Fantasy XII The Zodiac Age gameplay

Je personages doen wat jij hen op voorhand opgedragen hebt.

De grootste verandering voor spelers van het originele spel is het feit dat je nu niet meer één groot license board hebt voor alle personages, maar dat The Zodiac Age het Zodiac Job System gebruikt. De 12 jobs in kwestie zijn klassiekers zoals Knight en White Mage, aangevuld met een paar nieuwere zoals Foebreaker of Shikari. Voor elk personage kies je één permanente job (later aangevuld met een tweede) en krijg je een gepast license board. Black Mages krijgen bijvoorbeeld als enigen al hun zwarte magie, maar zullen qua HP of physical attacks niet meteen uitblinkers zijn. Als je de jobs wat verdeelt (wat niet verplicht is), zullen je personages op het einde van het spel hun eigen unieke mogelijkheden hebben en niet allemaal meer alles kunnen doen. Hierdoor ga je misschien in The Zodiac Age alle personages meer gebruiken naargelang de specifieke uitdaging van een baasgevecht of hunt dan in het originele spel.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wat ook zeer welkom is, is de mogelijkheid om aan dubbele of zelfs viervoudige snelheid te spelen (met de muziek, dialogen en cutscenes aan het originele tempo)! In combinatie met de gambits kan dit resulteren in een heel snelle ervaring en kan je veel sneller even grinden of door de gebieden lopen in de hoop een schatkist (meestal in de vorm van een pot) te vinden. De oude trucjes, zoals Dustia chaining, auto-levellen in het Stilshrine (extra snel dankzij viervoudige snelheid!) of te vroeg naar de Cerobi Steppe gaan om heel krachtige wapens en harnassen in de kisten te vinden, werken trouwens nog steeds in The Zodiac Age.

Final Fantasy XII The Zodiac Age overlay map

Dankzij de overlay map kan je gemakkelijker je weg vinden.

Over schatkisten gesproken, het feit dat ze nu niet meer na drie zones weggaan, terugkeren en respawnen, maar na slechts één zone, is een godsgeschenk. Je moet jammer genoeg nog steeds hopen dat én de kist verschijnt, én dat er een item inzit, én dat het het goede item is, maar op items jagen gaat – nog steeds inclusief schelden – allemaal veel sneller nu. Sommige kisten bevatten trouwens éénmalig met honderd procent kans een magick spell of een technick. De inhoud en locatie van de andere kisten is wel wat veranderd sinds het originele spel, dus met een oude walkthrough ben je nu niet veel meer. Aan de andere kant kan je zonder vrees alle kisten openen, want er zijn geen verboden kisten meer als je de Zodiac Spear wil bemachtigen!

Final Fantasy XII The Zodiac Age trial mode

De eerste stages van de Trial Mode zijn wel veel te gemakkelijk, maar dat verandert later.

Wie meer uitdaging wil dan in het originele spel, wordt hier op zijn wenken bediend. In de nieuwe Trial Mode kan je jezelf testen in 100 steeds moeilijker wordende gevechten, waarbij je niet steeds dezelfde strategie zal gebruiken en het laatste gevecht één van de grootste uitdagingen van het spel is. Hierbij moet je je gewone spel laden en kan je dus met je huidige groep de spitsroeden lopen. Als je dit overleeft, kan je het spel herspelen in de Weak Mode, waarbij je personages wel job points verdienen, maar geen exp! Wie later het spel nog eens wil herspelen voor het verhaal, kan er snel doorgaan dankzij de Strong Mode, waarbij je het spel begint op level 90. Ten slotte zijn er nog een paar andere kleine aanpassingen gebeurd. Zo is de moeilijkheidsgraad in het algemeen wat aangepast, is er een autosave, zijn de laadtijden verminderd, is de damage limit weg, en is het mogelijk om gastpersonages en summons volledig te controleren.

Deels verbeterd beeld en geluid

The Zodiac Age ziet er scherper uit dan op de PS2, maar uiteindelijk blijft het een spel van twee generaties terug en moet je dus niet op PS4-waardige graphics hopen. Zeker als er een close-up is van gezichten kan het er soms heel oud uitzien, en er is geen lip syncing tijdens de dialogen. Hoewel het er allemaal beter uitziet, zijn de grote gebieden nog steeds niet allemaal even interessant om in rond te lopen. De effecten van onder meer magie of andere vaardigheden tijdens de gevechten zijn wel nog steeds goed gedaan. Ook kan je bij elk gebied tijdens het spelen de volledige kaart op je scherm laten verschijnen, wat de weg vinden gemakkelijker maakt dan wanneer je enkel de minimap zou gebruiken.

Final Fantasy XII The Zodiac Age vaan

Sorry, Vaan, but I’m only into characters with a greater amount of pixels.

De muziek van Hitoshi Sakimoto is voor het grootste deel heropgenomen met een orkest, en de nieuwe versies klinken echt schitterend. Sommige stukken, zoals een paar jingles of minstens één stukje baasgevechtmuziek, zijn echter nog de oude versies, en daar hoor je het verschil duidelijk. Je kan ook kiezen om enkel de oude versies te gebruiken, maar waarom iemand dat zou willen doen is een raadsel. De voice acting heeft jammer genoeg enkel de oude versie, en klinkt dus nog steeds alsof er een filter voor de microfoon hing of er een groot probleem was in de opnamestudio. Dit betekent waarschijnlijk dat de originele opnames sowieso dit probleem hadden, en dat het in het originele spel niet aan de compressie op de PS2 lag. Je kan wel kiezen om naar de (iets helderdere) Japanse stemmen te luisteren als je dat wil. In ieder geval staat de zuiverheid van de vernieuwde muziek in zwaar contrast met de geluidskwaliteit van de dialogen. Jammer, want de voice acting van sommige personages, met Balthier op kop, is schitterend.

Final Fantasy XII The Zodiac Age captain basch

En dit moment blijft altijd speciaal, met of zonder goede geluidskwaliteit.

The Zodiac Age is de beste versie van Final Fantasy XII

Voor oude fans bevat The Zodiac Age een paar zeer goede verbeteringen, die misschien zelfs de veteranen die geen fan van het spel waren zullen kunnen overtuigen. Wie écht geen fan was van het gambit-systeem of het verhaal, zal waarschijnlijk zelfs door de snelheidsopties niet van mening veranderen, want de basisgameplay en het plot blijven hetzelfde. Voor nieuwkomers is het een fijne, doch dankzij de gameplay soms wat rare, JRPG waar je gemakkelijk 40 uur in kan steken voor het verhaal, en zelfs een goede 100 uur als je echt alle side quests en uitdagingen wil doen. Een groot deel van de muziek is op schitterende wijze opnieuw opgenomen, maar hierdoor merk je de slechte kwaliteit van de dialogen en van een klein deel van de oude muziek des te meer.


Final Fantasy XII: The Zodiac Age bij bol.com

Fan van remasters? Check dan zeker ook deze reviews:

Final Fantasy XII: The Zodiac Age

8 Verbeterd

Final Fantasy XII: The Zodiac Age is een zeer goede JRPG met vele tientallen uren speelplezier voor wie van het unieke gevechtssysteem houdt. De verbeteringen aan de oude formule zorgen voor een vlottere ervaring dan op de PS2. Het verhaal is serieuzer en soms subtieler dan de meeste andere JRPG’s, maar verliest in het midden van het spel wel wat tempo. Deze remaster biedt scherpere graphics en deels verbeterde muziek, maar heeft nog steeds de problemen met de geluidskwaliteit van de dialogen uit het originele spel.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 7
  • Audio 7
  • Gameplay 9
  • Levensduur 9
Share.

About Author

Michiel

Michiel speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Kenner en grote liefhebber van soundtracks.

Reacties