Harry Potter en onze favoriete boeken en films

0

Naar aanleiding van de release van Fantastic Beasts and Where to Find Them, het tweede tijdperk in de Wizarding World van J.K. Rowling, kijken we bij Geekster graag eens terug naar waar het mee begon. Elke dag presenteren we een aantal van onze favoriete dingen uit Harry Potter.

Boek

ootp boek

Elien: Harry Potter and the Order of the Phoenix

Dit was een nipte beslissing. Deathly Hallows en Prisoner of Azkaban staan bij mij hoog aangeschreven, maar toen ik jaren geleden OotP voor het eerst las (in het Nederlands toen nog), is er een gevoel blijven hangen. Het was het eerste boek van meer dan achthonderd pagina’s dat ik ooit gelezen heb, en exposition is my friend. Ik hou absoluut van details en achtergrond. Daarom is het vijfde boek eerste boven Deathly Hallows.

Order of the Phoenix zit zo goed in elkaar. We krijgen het dagelijkse leven van onze favoriete personages te zien, met natuurlijk de uiterst onaangename toevoeging van Dolores Umbridge. Hier begint het verzet tegen Voldemort met Dumbledore’s Army, ondanks dat veel mensen Harry nog steeds niet geloven. Het boek vertelt ons veel over tot dan toe onbekende delen van de tovenaarswereld, zoals het Ministry for Magic, maar leert ons ook veel over de personages: Neville, Sirius en the Order zelf. Phoenix toont hoe een paar mensen en hun vriendschap een verschil kunnen maken en vandaag de dag heeft de wereld zo’n boodschap nodig. (Dat Sirius sterft op het einde, verdring ik elke keer.)

Ook een bonus aan Order of the Phoenix: McGonagall die haar haat voor Umbridge niet kan verbergen en echt savage wordt. “Have a biscuit, Potter.” Geniaal.

harry potter chamber of secrets

Femke: Harry Potter and the Chamber of Secrets

Wellicht is dit enkel en alleen omdat dit het boek was dat me introduceerde aan het hele gebeuren. Het zij zo. Op een druilerige namiddag was ik bij mijn tante. Destijds was ik een jaar of acht en we hadden unaniem besloten dat dat de perfecte leeftijd was om deel één, twee en drie achter elkaar te kijken. Al jong had ik door dat een film kijken voordat je het boek hebt gelezen eigenlijk not done is. Om de één of andere reden hadden we thuis enkel Harry Potter en de Geheime Kamer, dus begon mijn reis daar.

Pagina per pagina word je meegenomen in het raadsel van de kamer. Puzzelstukjes beginnen in elkaar te vallen. Het indirect kruisen van blikken tussen de basilisk en haar opponent. De angstige spinnen. De gedode hanen. Het anagram voor Voldemort, op briljante wijze vertaald naar verschillende talen. Alsof mijn linguïstenhart nog niet genoeg gestreeld was, komt Parseltongue uitvoerig aan bod. Verschillende objecten (het dagboek, de hand van de gehangene, de opalen ketting) blijken later een grotere rol te spelen in The Half-Blood Prince. Alles klopt.

Dat boek opgehemeld hebbende, kan ik nu vertellen wat me al tijden dwarszit. Wie heeft er ooit besloten dat het een goed idee was om de volgende elementen op de cover te plaatsen: Harry Potter? Met een zwaard? Met een basilisk? Met een fenix? Kun je net zo goed twee gehele hoofdstukken uit het boek schrappen.

relieken

Matti: Harry Potter and the Deathly Hallows

Het hoogtepunt van mijn obsessie met Harry Potter was voorbij toen het laatste boek uitkwam. Natuurlijk las ik de Nederlandstalige vertaling ervan toch rond de release en werd ik weer helemaal opgeslokt in die magische wereld ervan. Dieper dan ooit voorheen. Zoals zoveel fans liet ik slapen aan mij voorbijgaan om de conclusie te ontdekken van de verhalen en fictieve personages die jaren zo belangrijk zijn geweest in mijn leven.

Wat mij het meest aanspreekt in The Deathly Hallows is het bijna volledig achterwege laten van Hogwarts. Eindelijk ontdekken we zoveel meer van de toverwereld buiten de muren van de school. Niet iedereen gaat daarmee akkoord, maar ik vond het een gigantische verademing (en dat geldt ook voor de verfilming ervan). De neerslachtige roadtrip van onze drie volwassen geworden helden blijft uitzonderlijk aanvoelen, met als emotioneel hoogtepunt de ruzie die hun band dreigt te breken. Melancholische mijmeringen worden afgewisseld met heerlijke actie en memorabele momenten van afscheid.

Het slotstuk blijft een van de meest epische gevechten die ik ooit aanschouwd heb. Wat de film deed met de slag om Hogwarts, komt zelfs niet in de buurt met wat ik mij toen allemaal inbeeldde. Ik moest telkens kleine pauzes inlassen om stil te staan bij wat er gebeurde, of het nu de dood van een geliefd personage was of Molly Weasley die de strijd aangaat met Bellatrix: “NIET MIJN DOCHTER, KRENG!“.  De epiloog blijft voor mij de enige smet op de blazoen van Harry Potter, maar met alles wat The Deathly Hallows wél goed deed, bedek ik het einde maar al te graag met de mantel der liefde.

Harry Potter Goblet of Fire

Nils: Harry Potter and the Goblet of Fire

Voor mij was het vierde Harry Potter-boek een mijlpaal. Niet alleen hebben we hier te maken met de wederopstand van Voldemort, maar ook de Quidditch World Cup én het Triwizard Tournament. Laat dat net het geweldige zijn van deze vierde intrede in de Harry Potter Saga.

De proloog, waar we de verzwakte Voldemort ontdekken door de ogen van een onschuldige Muggle. De Quidditch Cup, waar we meegezogen worden in een flitsende finale, die vreselijk verfilmd werd. En dan het uiteindelijke Triwizard Tournament, het kantelpunt. Harry, onterecht en willens nillens als kampioen aangeduid. Cedric Diggory (RIP), de terechte kampioen, dapper, maar onzeker. Viktor Crum, meh. Maar ook Fleur Delacour, die zo in aanraking komt met Bill Weasley, haar uiteindelijke wederhelft. Mad-Eye Moody, de doppelgänger met het alziende oog.

Het is een verhaal dat je als lezer van de ene geweldige situatie in de andere terecht laat komen, draken incluis. Intrige, mysterie, verraad, vriendschap, onontkomelijke duisternis. Het had werkelijk alles. De strijd met de Horntail blijft nog steeds hét hoogtepunt uit de boeken voor me. De adrenaline, de spanning die ik ervoer toen ik dit de eerste keer las, doet me met weemoed terug verlangen naar het jaar 2000.

Film

dh part 2

Elien: Harry Potter and the Deathy Hallows: Part II

Ook hier was ik aan het twijfelen tussen Order of the Phoenix, Prisoner of Azkaban, Part I en deze. Om origineel te doen, heb ik niet dezelfde gekozen als mijn mederedacteurs. Ik heb gekozen voor de laatste. Dat het moeilijk is om een filmfranchise goed te beëindigen, bewijzen onder andere Twilight, Divergent en in zekere zin The Hunger Games. Daarom is het al een prestatie dat Deathy Hallows: Part II het tweede deel van het boek zoveel eer aandoet. Meer nog, het voelt niet aan als een nodeloze rekking van het verhaal, maar als hoognodig extraatje om alles niet overhaast af te ronden.

Na de uitstekende roadtrip die Deathy Hallows: Part I was, komen we aan de final showdown. Letterlijk en figuurlijk. Alle losse eindjes worden aan elkaar geknoopt en bleken ingenieuzer te zijn dan we voor mogelijk hielden. De hele cast geeft nog een laatste keer het beste van zichzelf, niet in het minst Alan Rickman, die zijn beste performance als Snape brengt. De laatste film is niet perfect – zelf vond ik dat de kus tussen Ron en Hermione het laatste gevecht tussen Harry en Voldemort beter waren overgenomen. Toch zijn er veel meer stukken die fantastisch verfilmd zijn: de begrafenis van Dobby (ik huil). Het beetje humor in Gringotts (De goblin overleeft het niet. Ron: “That’s unfortunate.“). De confrontatie tussen Snape en Harry en de indrukwekkende entree van de Orde. De dood van Fred (ik huil nog harder). Het deel met de Resurrection Stone (ik blijf huilen). En tot slot de scène voor de epiloog. Over die epiloog, en vooral de keuze van de muziek uit de eerste film, wil ik nog zeggen; rude. Veel beter had het einde van Harry Potter niet verfilmd kunnen worden.

phoenix

Femke: Harry Potter and the Order of the Phoenix

Regisseur Mike Newell gaf na The Goblet of Fire het stokje door aan David Yates, die uiteindelijk niet alleen The Order of the Phoenix onder zijn hoede heeft genomen, maar ook de drie volgende films in de reeks én Fantastic Beasts. Alfonso Cuarón verrichtte fenomenaal werk met The Prisoner of Azkaban (een noemenswaardige tweede plaats) en zette de duistere toon die ik over de hele lijn van de vierde film heb gemist. Gelukkig was daar het vervolg.
Drie nieuwe en extreem uitgesproken personages werden geïntroduceerd op het witte doek: Bellatrix Lestrange, Dolores Umbridge en Luna Lovegood. Binnen een mum van tijd hebben we door welke atmosfeer er om hen heen hangt. Het hysterische van Bellatrix, het dictatoriale van Umbridge en het dromerige van Luna: de verschillende karakters worden zó goed neergezet. Bovendien wordt dit geheel ondersteund door het werk van de briljante Nicholas Hooper. Het bombastische waar ik in elke filmsoundtrack zo erg naar snak, wordt in deze film rijkelijk uitgedeeld. Oja! Tijdens de intro van deze film, waar er wordt ingezoomd op het Harry Potter-logo, horen we Nagini in Parseltongue spreken.
azkaban

Matti: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Hoewel ik Deathly Hallows: Part I de meest ondergewaardeerde film uit de reeks vind, kies ik toch voor de prent die de donkere toon gezet heeft voor de rest die volgden: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban. Net zoals in de boeken zorgt het derde deel voor een ommekeer. Het avontuurlijke kinderverhaal maakt plaats voor een grauwe vertelling waarin verlies en de persoonlijke ontwikkeling centraal staan. Daarenboven zorgt het plot rond tijdreizen voor een complexer element dat het geheel allemaal wat origineler maakt.
Niet alleen inhoudelijk is The Prisoner of Azkaban een van de sterkste delen, visueel blijft dit de mooiste film uit het rijtje (behalve misschien de weerwolf, die kon cooler). Regisseur Alfonso Cuarón goochelt met een nooit stilstaande camera, meeslepende longshots en vindingrijke overgangen. The Prisoner of Azkaban heeft er trouwens voor gezorgd dat Cuarón de zegen (en geld) kreeg om de beste film aller tijden te maken: Children of Men.
Share.

About Author

Geekster

Uw moederschip met als missie: duidelijkheid scheppen in de oneindige kosmos der geeks en popcultuur trivia. Doorheen de meteorietenregen van comics, games, boeken films & series.

Reacties