Ons favoriete vader-zoonduo uit de stripwereld verkent het Wilde Westen tijdens de Goldrush van de negentiende eeuw. Duke is onze gids: een deputy met een kort lontje en een groot rechtvaardigheidsgevoel. 
Schrijver: Yves H.
Tekenaars: Hermann
Uitgever: Le Lombard
Aantal pagina’s: 56
Winkelprijs: € 7,95 (softcover)
Verschijningsdatum: 1 maart 2017

Vorig jaar gaven Hermann en Yves Huppen ons Old Pa Anderson, een verhaal over wraak, racisme en klassenverschillen. Het was zonder enige twijfel een van de beste albums die ik ooit gelezen heb, en mijn review was dan ook laaiend enthousiast. Toen ik hoorde dat ze weer samen aan de slag gingen met de donkere hoekjes van de Amerikaanse geschiedenis keek ik er dan ook navenant naar uit. Duke is zeker niet slecht, maar toch (nog) niet van hetzelfde kaliber als hun vorige samenwerking.

duel duke

In tegenstelling tot Old Pa Anderson is Duke geen oneshot, maar het begin van een nieuwe trilogie. Dat geeft meteen ook een andere dynamiek aan het album. Na het lezen van Modder en Bloed is het meteen al duidelijk dat dit nog maar het begin is. Duke is een deputy in een mijnwerkerstadje, en er wordt sterk gealludeerd op zijn turbulente familiegeschiedenis. Yves H. slaagt erin om een duidelijk karakter te schetsen aan de hand van zijn relaties. Naast zijn schoonzus zien we hem ook interageren met zijn (corrupte) baas Marshall Sharp en met Peg, een dame van lichte zeden die in Duke haar droomman ziet.

De American Dream is in volle zwang in het Colorado van 1866. De gold rush komt tot leven in de bladzijden van dit album: de verhaallijn draait rond het conflict tussen mijnwerkers en de rijke mijneigenaar. Aurelio Cummings werkt hard in de mijn, en vult zijn inkomen aan met kleine klompjes goud die hij her en der in zijn zakken laat vallen. Helaas is dit het Wilde Westen: diefstal wordt met moord bestraft, en het gezin van Cummings betaalt de rekening. Het dorp wordt immers geterroriseerd door de pitbull van de eigenaar: McCaulky is de schrik van de inwoners.

Typisch voor vechtersbazen is dat ze geen grenzen kennen, dus Cummings verliest zijn gezin en zijn reden om te leven. Duke probeert de orde te herstellen, maar hij lijkt zelf ook niet altijd de grenzen van de wet te respecteren. Typisch voor Yves H. is dat niets puur zwart-wit is: de corruptie van de Marshall heeft ook met zelfbehoud en gemakzucht te maken. De karaktertekening zit dus wel snor, al zijn er meer vragen dan antwoorden over Duke.

Visueel sluit dit album aan bij het latere werk van Hermann: knappe koppen zijn niet aan hem besteed. Elk personage heeft een gezicht dat getekend is door het leven. Ik las in andere reviews dat sommige lezers zich hieraan storen, maar ik vind het wel bij de sfeerzetting passen. Ja, er zullen vast wel mooie vrouwen geweest zijn in het Wilde Westen, maar de benadering in Duke sluit aan bij een historische werkelijkheid. Dames van plezier zullen er tijdens de goldrush meer uitgezien hebben zoals Hermann ze tekent dan zoals Thandie Newton in Westworld.

Verder ben ik ook erg onder de indruk van de algemene tekenstijl in het album. De achtergronden, die bijna in aquarelstijl zijn, contrasteren mooi met de scherpere lijnen van de contouren. Hermann maakt vooral gebruik van het doffere kleurenpalet bij de inkleuring. Af en toe breken er felle kleuren door de grijze bovenlaag. Vooral bij bloed is het zeer opvallend, waardoor het geweld toch een beetje grafisch wordt. De overgang tussen de seizoenen komt ook heel mooi naar voor in de visuele stijl. Hierdoor wordt het verloop van tijd ook duidelijker naar voor gebracht.

Een laatste woord van lof gaat naar de cover. Zelfs bij de softcover merk je dat er werk in de cover gekropen is. De afbeelding past perfect bij het verhaal, en het gebruik van de goudkleurige letters met een metaaleffect zorgt voor de ultieme bekroning. Met dit eerste deel van Duke hebben vader en zoon Huppen een intrigerend begin van een trilogie afgeleverd. Ik ben benieuwd waar het naartoe zal gaan, en de volgende albums zullen ook zeker in mijn boekenkast belanden.

7 Goudklompje

Met Modder en Bloed beginnen Hermann en Yves H. sterk aan hun nieuwe reeks. Voorlopig zijn we nog een beetje afwachtend in onze score: hopelijk vervullen de volgende twee albums de beloftes die Duke hier maakt. Laat ons hopen dat Hermann nog lang mag blijven tekenen, en dat de familieband heel sterk blijft.

  • Tekenstijl 7
  • Verhaal 7
  • Sfeer 8
Share.

About Author

An-Sofie Alderweireldt

Uw bomma, maar dan geekier: houdt van breien, koekjes of taart bakken en thee, keukenprinsesje in de dop. Wordt blij van boardgames, gin, series netflixen en strips. En van Geekster. Vooral van Geekster. Knijpt niet in je wangen.

Reacties