In de tien voorafgaande Zeven-strips was het altijd wel duidelijk waar de schrijver de mosterd vandaan haalde. Telkens was het een ander genre met een frisse spin. Met Zeven Pistoleros is het moeilijk om niet direct aan dat andere zevenkoppige groepje cowboys te denken die het op moeten nemen tegen een heus leger.

Schrijver: Bastien Ayala & David Chauvel
Tekenaar:  Antonio Sarchione
Uitgever: Silvester
Aantal pagina’s: 64
Winkelprijs:  € 16,95 (HC)
Verschijningsdatum:  juli 2017

Toen het westen nog wild was …

William Henry Wilton ligt eenzaam op zijn sterfbed en denkt met spijt terug aan een moment vijfendertig jaar geleden. Dat was het moment dat hij zeven mannen tot hun dood veroordeelde voor pure hebzucht.

Vijfendertig jaar geleden stapt de eerste van zeven pistoleros uit een kamertje boven in de saloon. Na wat volwassen tijd met een vrouw van lichte zeden stoot hij op een racistische snotneus die een indiaan aan de bar omver wilt knallen. Na een gefaalde poging om de boel te de-escaleren, gaan ze over tot een duel om hun problemen op te lossen met heet lood. Zoals verwacht is de oude veteraan succesvol en sluit de pagina af met een close-up van zijn ronkend pistool.

Vervolgens kijken we naar een splinternieuwe zilveren colt op een voetstuk. De eigenaar hiervan is een van de rijkste mannen van het land. Die zit samen met drie andere schatrijke smeerlappen dikke sigaren te roken, terwijl ze hun spiel uitleggen aan de toen nog jonge journalist Wilton. Hun pitch: de oude wereld is bijna voorbij, maar ze willen het proces versnellen. Wilton zijn idee: plaats een premie op de zeven meest beruchte pistoleros en laat het schorem zichzelf uitmoorden.

Vanaf nu volgen we de rest van de pistoolslingerende mannen, en het is wel duidelijk dat ze nauw samenwerken, ondanks hun verschillen. Hoe meer ik hierover schrijf, hoe meer het als The Magnificent Seven begint te klinken. Het verhaal heeft best wel wat mooi geschreven segmenten, zeker de inleiding en het slot, maar het vlees van de strip voelt vooral aan als een excuus voor een enorme shoot-out tussen zeven enorm bekwame gunslingers en een legertje kanonnenvoer.

… En de tekeningen maar zo-zo waren

Het tekenwerk is maar middelmatig. Proper afgewerkt, met gedetailleerde en realistische personages maar er waren echter weinig wow-momenten. Het is geen album dat ik zou oppakken vanwege de tekenstijl, in enorm sterk contrast met de andere nieuwste telg in de Zeven-reeks, waar alles extra kleurrijk en cartoonesk aanvoelde ondanks dat het zich afspeelde in het grauwe Londen van 1920.

5 Iets minder

Deze comic behoort niet tot de betere verhalen in de Zeven-reeks. De lijn tussen ode en copy-paste is iets te wazig. Het heeft een leuke set-up, maar het leidt tot iets dat we al vaker zagen in de gemiddelde spaghettiwestern. Het tekenwerk is functioneel, maar levert niets van speciale tekeningen op.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 5
  • Sfeer 6
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties