Waar gaat die ordelijke kolonne mieren toch naar toe? Die vraag houdt de jonge herder Saïd al heel lang bezig. Tot hij op een dag z’n kudde verlaat en met de pratende geit Zakia besluit ze te volgen.

Schrijver: Frank Le Gall
Tekenaar:
Michel Plessix
Uitgever: Casterman
Aantal pagina’s: 64
Prijs: €17,95
Verschijningsdatum: 2 augustus 2017

Wanneer zijn norse grootvader hem op een dag mee de woestijn in sleurt, wordt de jonge Saïd tegen wil en dank de hoeder van diens kudde. Toch vindt hij in de pratende geit Zakia een goede vriendin. Een pratende geit trekt echter ongewenste aandacht. Wanneer de snoeverige koopman Zoebayini een buitengewone belangstelling voor Zakia opvat, trekken Saïd en Abir, de dochter van de koopman, verder de wereld in om haar uit Zoebayini’s grijpgrage handen te houden. De mieren achterna. Wat volgt is een magische reis vol ontdekkingen, waarvan de liefde niet de minste is.

Waar de mieren heen gaan

Waar de mieren heen gaan is een heerlijk ongecompliceerde fabel, die bij momenten aan De Alchemist van Paulo Coelho doet denken. Ook in dat verhaal gaat een jonge herder immers op avontuur, beleeft hij avonturen en ontdekt hij de ware rijkdommen van het leven. De toon van Waar de mieren heen gaan is echter heel wat lichter en scenarist Frank Le Gall schuwt ook de humor niet. Zo is de eerste pagina er meteen los op. De schrijver schotelt ons allerhande wonderlijke en magische verhalen voor, om zich dan naar een godvergeten, stoffig dorpje te begeven waar een jongetje een stoet mieren volgt tot aan de dorpsfontein, maar niet verder. Want dat mag niet van mama.

Saïd volgt de mieren

De ware kracht van dit verhaal is de schier onbegrensde fantasie van Le Gall. Wie veel leest, laat zich niet meer zo snel verrassen, maar Le Gall speelt voortdurend met onze verwachtingen en slaagt er zo nu en dan in ons volslagen met onze mond vol tanden te doen staan. Als er al iets op te merken valt aan zijn verhaal, is dat het tempo soms erg hoog ligt en we niet nog een klein beetje langer ervan kunnen genieten

Bij zo’n sprookjesachtig verhaal horen uiteraard sprookjesachtige tekeningen. En dat is exact wat Michel Plessix aflevert. Enerzijds zijn de tekeningen kinderlijk en onschuldig: de personages zouden zo uit een nummer van de kindertijdschriften van Uitgeverij Averbode kunnen komen. Anderzijds zijn de tekeningen rijkelijk gedetailleerd, wat de wat rijpere striplezers dan weer erg zullen waarderen.Vooral zijn nachtelijke sterrenhemels die verlicht worden door de gloed van het kampvuur zijn spectaculair te noemen.

mieren

De reis van Saïd is er een vol verrassingen, waar we als lezer in meegesleurd worden. Het overweldigt ons, tot ons hoofd draait. Maar zoals een wijze oude grootvader ooit zei: “De aarde draait ook… Voortdurend, zelfs. En ze maakt het toch goed?”

9 Fabelachtig

Waar de mieren heen gaan is een heerlijk eenvoudige fabel, die verwondert en verrukt. Tekenaar en scenarist zijn perfect op elkaar afgestemd en vertellen een rasecht sprookje dat helaas ook weer veel te snel gedaan is. Ideaal om bij te ontspannen en weg te dromen naar de exotische oorden waar de mieren heen gaan.

  • Verhaal 9
  • Tekenstijl 9
  • Sfeer 10
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties