Aan de hand van enkele markante episodes en memorabele ankedotes maken we in de nieuwste Blloan-titel kennis met een eerder obscure Franse schilder: Charles-François Daubigny.
Schrijver: Bruno De Roover
Tekenaars: Luc Cromheecke
Uitgever: Blloan
Aantal pagina’s: 56
Winkelprijs: € 16,95
Verschijningsdatum: 12 oktober 2016

Tijdens een bezoek aan z’n dokter merkt Vincent van Gogh een schilderij op van een schilder die hij erg bewondert: Charles-François Daubigny. Die woonde vroeger blijkbaar in hetzelfde dorp. Bij een kopje thee vertelt de dokter Vincent wat meer over het leven van de onbekende impressionist, die Van Gogh later zou inspireren tot het schilderen van zijn De tuin van Daubigny. Niet toevallig meteen ook de titel van dit album.

Het verhaal van de dokter is strikt genomen dan wel het raamwerk van het album, toch is het Daubigny zelf die naar voren treedt als de verteller van de negen episodes uit zijn leven. Door korte verhaaltjes, gebaseerd op de brieven van Daubigny, krijgen we een beeld van de jeugd van de schilder, zijn memorabele reis naar Italië, de bouw van zijn huis in Auvers, de vaartochtjes die hij, eerst alleen en later met z’n zoon Karl, ondernam op z’n gammele schuitje, en zijn grote liefde voor de pracht van de natuur.

de-tuin-van-daubigny

Die liefde voor natuurschoon deelt Daubigny overigens met Luc Cromheecke, de illustrator van deze strip en tevens ook winnaar van de Bronzen Adhemar in 2015. Je zou de twee verwante zielen kunnen noemen, want ook Cromheecke, u allicht ook bekend van Roboboy en Tom Carbon, laat zich als natuurschilder niet onbetuigd. Het is dan ook geen verrassing dat vooral Cromheecke zijn stempel op dit album drukt. Het schrijfwerk van scenarist Bruno De Roover, allicht beter bekend van de J.Rom-reeks, breekt geen potten en is weinig memorabel, hoewel hij ons zo nu en dan wel doet gniffelen.

daubigny-schilderen

Niet dat dat per se moet. Daubigny effende de baan voor de impressionisten, kunstenaars voor wie het moment zelf, het vluchtige, de impressie primeerde. En door kleine momenten uit het leven van de schilder te presenteren, ruw getekend en eenvoudig, zonder franjes, zouden De Roover en Cromheecke Daubigny zelf ongetwijfeld erg trots gemaakt hebben. Mijn persoonlijke voorkeur mag dan wel uitgaan naar het realistisch getekende, het barokke, het heroïsche… maar voor een verstripte biografie van Daubigny kan je je geen gepastere stijl dan dit wensen.

De tuin van Daubigny is nogal een acquired taste. Je moet er voor zijn, voor dat grove, dat onafgeborstelde. Maar hoe langer hoe meer, en dat gebeurt misschien niet eens tijdens de eerste leesbeurt, groeit je appreciatie. Je leert verder kijken dan de cartoonesk getekende personages, en te genieten van de landschappen, die soms paginagroot in beeld gebracht worden. En vaak is dat dan voor ons genoeg, zoals het dat ook voor Daubigny was.

6 Kunstig

Op het eerste gezicht lijkt De tuin van Daubigny weinig spectaculair: een ruw getekend, matig geschreven levensverhaal van een nogal onbekende Franse schilder. Niets om wild van te worden. Of toch? Naarmate je vordert in dit album ontdek je net hoe goed deze stijl bij het oeuvre van Daubigny past. Cromheecke en De Roover doen de man geen oneer aan.

  • Tekenstijl 8
  • Verhaal 7
  • Sfeerschepping 8
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties