Wanneer John “Red” Rider een stenen scherf bezorgt aan een oude goochelaar, beseft hij niet wat hij in werking zet. Het is immers het laatste deel van de sleutel die een gewetenloze duivel nodig heeft om een eeuwenoud kwaad te ontketenen.

Schrijver: Steven “Lectrr” Degryse
Tekenaar: Steven “Stedho” Dhondt
Uitgeverij: Standaard Uitgeverij
Aantal pagina’s: 56
Prijs: €7,99
Verschijningsdatum: 11 oktober 2017

Magiërs in ons midden

Zeven magiërs. Zeven scherven. Verspreid over tijd en ruimte. Wanneer ze ooit weer verenigd worden, is de sleutel om het wezen Golgorath te bevrijden weer volledig en breekt het einde der tijden aan. Het zou uiteraard geen spannend verhaal opleveren als die scherven netjes gescheiden gehouden worden en warempel: Urbas B’Hal, CEO van B’Hal Inc. is er reeds in geslaagd zes van de zeven scherven te verzamelen.

urbas bhal

De sinistere B’Hal moet niet onderdoen voor de klassieke Bahaal.

De laatste scherf werd net als pakketje bij Circus Paimpont afgeleverd. Maar noch de koerier die het pakje bezorgt als de aan lager wal geraakte goochelaar die het ontvangt, zijn helemaal wat ze lijken. Voor een simpele pakjesbezorger kan de ruige motorheld John “Red” Rider wel erg goed z’n mannetje staan in een gevecht en heeft hij een absolute bloedhekel aan onrechtvaardigheid. En niemand zou vermoed hebben dat de zuipende en kotsende junk Merle ooit de grote tovenaar Merlijn was, een van de zeven magiërs die Golgorath verzegelden.

merle

Merlijn heeft duidelijk betere tijden gekend…

Ridder ondanks alles

Ondanks het feit dat het verhaal zich afspeelt in het hedendaagse Irak en de Amerikaanse Midwest, ondanks het feit dat het gaat over junks, CIA-agenten en CEO’s en zelfs ondanks het feit dat onze koene held rijdt op een motor in plaats van op een paard, is het toch zeer opmerkelijk hoe goed Red Rider de essentie van Vandersteens stripridder vat. Ongeacht tijd en ruimte zullen er immers altijd gewetenloze schurken zijn en rechtvaardige zielen met het hart van een ware ridder die zich daar tegen verzetten. In de grond is deze Rode Ridder nog steeds een eerbaar persoon die plots opduikt en zijn eigen reis onderbreekt om mensen in nood te helpen.
En dat dat nu eens in dorre prairies en stoffige woestijnen gebeurt, toch wel een heel andere setting dan het middeleeuwse Europa, is ironisch genoeg ronduit verfrissend te noemen.

dolende ridder

Want een dame in nood, die moet je ter hulp snellen.

Hoewel een cartoonist minder kansen krijgt om zich daar in te oefenen, toont Lectrr zich in Red Rider als een uitermate bekwaam verteller. De personages zijn geloofwaardig geschreven en de dialogen lezen vlot. Zo nu en dan duikt er wel eens een archaïsme op, maar nooit ongepast. Bovendien krijgt iedereen die het woord “alras” nog gebruikt, sowieso bonuspunten van mij.
Wat we wel merken, is dat het verhaal eerder traag vooruit gaat. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, maar gezien Red Rider een trilogie is, bestaat het risico dat er daardoor nog te veel in de twee volgende delen gepropt zal moeten worden. Maar aan de andere kant: waarom ons zorgen om morgen maken, als we vandaag een dijk van een strip kunnen lezen?

Rauw en krachtig

Want niet alleen zit het verhaal erg goed, ook de vorm is perfect aangepast aan de inhoud. De stijl van Stedho herkennen we uit de duizenden, maar voelt in Red Rider toch wat vuiler dan normaal aan. En daarmee gebruiken we het woord “vuil” op de best mogelijke manier: vuil, zoals de gitaren in de betere nummers van Iggy Pop. Rauw, krachtig, ongelikt. Zoals een stripridder die al enkele scheerbeurten durft overslaan. Bovendien is Red Rider ook heel erg filmisch getekend, waardoor je soms het idee krijgt het storyboard van een film of serie in handen te hebben.

merlijn

Zei ik al dat Merlijn betere tijden heeft gekend? Serieus, wat een wrak.

Tot slot nog dit: Red Rider 1: De zevende scherf heeft een ontzettend hoge herleeswaarde. Tijdens ons gesprek met Johan De Smedt op Redfest werd het al heel snel duidelijk dat Red Rider vol knipogen, easter eggs en duisterdere geheimen zit. Elk detail is er om een reden. De woorden? Niet toevallig gekozen. Die bezwering in vreemde tekens? Authentiek Sanskriet (tijd om m’n cursus nog eens boven te halen). Het logo op de motor van Red? Ook dat heeft een verborgen betekenis. Maar wat die is, daar moet je zelf maar achter komen.


Fan van de Rode Ridder of van nieuw bloed voor oude stripreeksen? Lees dan ook:

8 Rauw

De ridder op een motorfiets stelt allerminst teleur. Red Rider slaagt erin de essentie van De Rode Ridder te vatten en te transplanteren naar een andere, minder hoofse setting. En dan mag het tekenwerk uiteraard ook niet te afgelikt zijn, als een gladgeschoren riddertje. De zevende scherf is een rauw verhaal dat je meesleurt, maar waarvan we soms de indruk krijgen dat het een tikkeltje te traag vooruit gaat.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 8
  • Sfeer 9
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties