Daniel Defoe, bij velen bekend als de schrijver van Robinson Crusoe, schreef onder het alias van historicus een turf getiteld A General History of the Robberies and Murders of the Most Notorious Pyrates. “Gebaseerd op ware feiten” als het ware. Een van de hoofdstukken uit dit boek gaat onder ander over Kapitein Misson en zijn opgerichte piratenrepubliek Libertalia op Madagascar. Feit of fictie?

Schrijver: Rudi Miel & Fabienne Pigière
Tekenaar:  Paolo Grella
Uitgever: Casterman
Aantal pagina’s: 48
Winkelprijs:  € 15,95 (HC)
Verschijningsdatum:  juni 2017

Fast-forward ingedrukt

Het jaar is 1702 en een vijfkoppige vloot vaart een tropische baai binnen ergens op de Indische Oceaan. Op het strand liggen haastig in elkaar geflanste restanten van een verdedigingslijn. In een van de houten schuttingen staat de Latijnse spreuk A Deo Libertade gekerfd. In een duin zit een man eenzaam en alleen de schepen op te wachten met een fles drank in zijn handen. Wat is hier gebeurd?  Op die vraag zul je niet direct antwoord krijgen in dit eerste deel.

We keren zes jaar terug in de tijd. De jonge edelman Misson zit lekker sociaal te wezen op een feestje van bevriende graaf. Deze rijke stinkerd blijkt de eigenaar te zijn van slaven, iets wat sterk verboden is bij de Fransen. Nadat Misson een van die arme stakkers moet neerschieten, zweert hij wraak. Wanneer de jonge Fransman met een groepje vrienden probeert de slaven te bevrijden, vangt de kwaadaardige graaf een kogel in de ruggengraat. Door deze wandaad is hij verplicht te vluchten om te ontsnappen van de lange arm van de wet. Lang leve de vriendjespolitiek, want hierdoor kan hij ontsnappen van zijn straf door met iemand letterlijk in zee te gaan en onderofficier te worden.

Wanneer Misson vervolgens Carracioli, een Italiaanse priester, ontmoet, worden de twee vrienden. De gelovige gaf er de brui aan omdat de gelovigen met de grotere, coolere hoedjes (lees: zijn bazen) het niet nodig vonden om al teveel aan de armen te geven. Terwijl de twee vrienden druk bezig zijn met hun affaires, zint de recent verlamde graaf op wraak. Hiervoor huurt hij een menselijke bloedhond, de zeerover Dalbarde in, die niet vies is van geweld.

In dit album gebeurt er enorm veel. Soms net iets te veel. Zo heb je een scène waarin Misson wraak zweert op een piraat die zijn schip stal. Letterlijk drie panelen verder ontwaakt de aquatische schurk met de Fransmans mes tegen zijn keel. Deze strip zit bomvol met zulke situaties. Je krijgt precies enkel een best-of te zien van de twee mannen hun origine voordat ze Libertalia oprichtten.

Ruwe regenboog

Rudi Miel heeft voor de tekeningen mooi werk geleverd. Zijn tekenstijl is vrij ruw, maar duidelijk. Best aangenaam voor het oog. Vervolgens heeft hij dit mooi afgewerkt met een prachtig palet aan kleuren, waardoor de locaties waar Misson en co zich begeven echt tot hun recht komen. Ook de personages stralen echt hun karakter uit: Misson als de ambitieuze held, Carracioli’s houding laat echt blijken dat hij alleen maar het beste voorheeft met de armen van de maatschappij, en ten slotte heb je nog Dalbarde, wiens blauwe ogen en witte grijns soms doen denken aan een roofdier dat met zijn voedsel speelt.

Vervolgens heb je nog regelmatig mooie tekeningen van schepen op zee. Die werken kun je met gemak vergelijken met de pittoreske plaatjes van Jean-Yves Delitte. Normaal is er niet veel aan te merken op tekstballonnetjes. In het algemeen is dit in orde, buiten dan een voorval waarbij de dialoog van twee personages is verwisseld. Dat vind ik maar vrij slordig werk, en is iets dat gemakkelijk vermeden kon worden. Uiteindelijk geen dealbreaker, maar wel het opmerken waard.

Misson is blondie in het midden, voor de duidelijkheid.


Nog zin in wat semi-historische strips?

7 Vluchtig

Dit eerste deel in de Libertalia-trilogie leest aangenaam, alhoewel het constant de vaart erin wil houden door het tempo hoog te houden. Buiten een paar kleine foutjes zoals verwisselde tekstballonnetjes is dit een zeer genietbaar werk.

  • Verhaal 6
  • Tekenstijl 8
  • Sfeer 7
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties