De wachter is niet meer. De poort werd geopend. Welke onsprekelijke gruwel zal neerdalen op Ovidius, Oriance en de rest van de inwoners van het dorpje aan het onheilspellende Schaduwmeer?
Schrijver: François Lapierre
Tekenaars: Patrick Boutin-Gagné
Uitgever: Silvester
Aantal pagina’s: 48 
Winkelprijs: € 7,95 (softcover)
Verschijningsdatum: 30 maart 2017

Nu de poort open is, kunnen de harige duivels die in het vorige deel hun opwachting maakten de laatste spreuken verbreken die de gruwel die in de klif slaapt in bedwang houden. Terwijl de doden nog steeds tot leven komen, begeeft Ovidius zich naar binnen om op onderzoek uit te gaan… En treft daar iemand aan die hij verwacht had nooit meer terug te zien. Eeuwenoude samenzweringen komen aan het licht, de vreemde stemmen die alleen de strijdlustige Ier McChulainn kan horen openbaren zich en de dorpelingen maken kennis met de legende van de duistere god Muighmar, die ook wel gekend stond als… De zielenvreter. Zal ons heldhaftige zootje ongeregeld in staat zijn te verhinderen dat een kwaadaardige gruwel terug op de wereld losgelaten wordt?

de zielenvreter helden

François Lapierre, die al z’n sporen verdiende als inkleurder van reeksen als Magasin général en Het Derde Testament: Juliuslaat ons met De zielenvreter zien dat hij ook als scenarist heel wat in z’n mars heeft. In slechts drie albums slaagt hij erin een meeslepend verhaal te vertellen en memorabele personages zoals de heethoofdige McChulainn of de sirene op papier te toveren. Niet elk personage is even nuttig -zo kan je je de vraag stellen of de oude indiaan echt nodig is voor het verhaal- maar dat maakt ze niet minder leuk om te lezen. Ten slotte, mag er ook opgemerkt worden dat hij een perfect tempo aanhoudt in zijn trilogie, die hij netjes in drie vrijwel gelijkwaardige delen verdeelt. Een stevig begin, een iets matiger midden en een knaller van een einde, mooi volgens de regels van de kunst. De Zielenvreter is een reeks die in niemands boekenkast zal misstaan.

de zielenvreter verhaal

En dat ligt niet alleen aan de vertellerskunsten van Lapierre. Tekenaar Patrick Boutin-Gagné heeft een heel unieke stijl die initieel wat vreemd aandoet. Zo herken je in de eerder hoekige en kleurrijke stijl invloeden van de Japanse mangaverhalen, wat je niet meteen verwacht in de Europese striptraditie. Dankzij zijn tekenwerk blijft de dreigende sfeer, die gemakkelijker neer te zetten is in de kille winternachten waarin het eerste deel zich afspeelde, ook in de zomerzon gehandhaafd. De boodschap is duidelijk: aan deze verschrikking valt niet te ontsnappen. Ook zijn creature design mag geprezen worden: na de monsterlijke poortwachter slaagt hij erin de zielenvreter zelf een unieke, eigen look te geven.

de zielenvreter muighmar

Helaas, aan alle mooie liedjes komt een einde. We zijn blij dat De zielenvreter een mooi afgerond geheel vormt zonder noemenswaardige tekortkomingen. De reeks stopt voor ze de kans krijgt slecht te worden, en dat is een kunst op zich. Anderzijds hebben we er toch meer dan een beetje spijt van dat we niet een beetje meer tijd konden doorbrengen met Ovidius en zijn vrienden aan de oevers van het naargeestige Schaduwmeer.


Lees ook onze recensie van de eerste twee delen van de trilogie:

8 Voltreffer

Helaas, de trilogie van De zielenvreter zit erop. In een luttele drie albums slaagde Lapierre erin een meeslepend verhaal te vertellen met memorabele personages en een mooi opgebouwde spanningsboog. De unieke, kleurrijke tekenstijl van Boutin-Gagné schept een unieke sfeer en tilt het geheel naar een hoger niveau. Een dikke aanrader.

  • Tekenstijl 8
  • Verhaal 9
  • Sfeerschepping 9
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties